Мувофиклик. Беморнинг сўнгги ун йилликдаги одатий «профилини» ўзгираши (ёши катта беморлар, кўп ҳамрох касалликларга эга бўлганлар, такроран реваскуляризация қилиш, периферик артерия (ёки вена) патологияси мавжудлиги сабабли амалиёт учун етарли кондуитлари бўлмаган беморлар) жарроҳларни секвенциал ва композит графтларни миокард реваскуляризация учун кўпрок ишлатиш йулида ўзгартиришга мажбур қилади. Жаррохлик хавфи юқори бўлган беморларда бу муаммо хали чу- кур ўрганилмаган. Материаллар ва усуллар. РИКИАТМ Кардиохирургия бўлимида, 2015–2018 йилларда 500та ишлаб турган юракда аорто-коронар шунтлаш амалиёти бажарилган. Композит ва секвенциал шунтлаш тех- никаси кулланилганлиги асосида беморлар 2 та гуруҳга бўлинган: I гуруҳ – секвенциал ва композит шунтлаш техникаси кўлланилган 110 (22,0 %) бемор ва II гуруҳ – стандарт жарроҳий техника кулланил- ган 390 (78,0 %) бемордан ташкил топган. Натижалар. Амалиётларнинг ўртача давомийлиги I гуруҳда ўртача 261 дакика ва II гуруҳда 221 даки- ка эди. Ҳар икки гуруҳда ҳамма беморларда чап ички торакал артерия кулланилган эди. Беморларда дистал анастомозларнинг ўртача сони I гуруҳда 3.7 ва II гуруҳда 3.0да қайд эдилди. Икки гуруҳнинг орасида асорат ва ўлим даражаси бўйича статистик рост фарқ қайд этилмаган. Хулосалар. Ишлаб турган юракда миокардиал реваскуляризация учун секвенциал ва композит шунт- ларни қўлланиши хавфсиз ва самаралидир. Ушбу техниканинг узок муддатли натижаларини ўрганиш учун янада кўпрок клиник материал туплаш зарур.