Мақолада ХХ аср бошидаги рус прозаси материаллари асосида бадиий прозаик монологда олмош ва феъллар иккинчи шахс шаклининг функционал ўрни кўриб чиқилган. А. Белий, К. Федин, В. Набоков, Ю. Тинянов каби орнаментализм (безак наср)нинг ёркин намояндалари бадиий асарлари мисолида олмош ва феълларнинг иккинчи шахс шакллари илк бор комплекс таҳлил қилинмоқда. Синтаксиснинг субъектга оид экспрессив шакллари функциялари ҳамда семантикасининг модификацияси бадиий орнаментал асарнинг горизонтал (нутқий занжир синтагматикасида) ва вертикал кесимида (бутун матн сатҳида) намойиш этилган. Синтаксиснинг ушбу шакллари ҳикоя қилишда нутқ субъектини бевосита мулоқотнинг коммуникатив ҳолатига тақлид қилишига имкон беради; ҳикоя қилишда субъективлаштириш кўрсаткичларидан бири сифатида хизмат қилади, субъект нутқининг ташқи – объектив нуқтаи назаридан ички – субъектив қарашга ўтишига хизмат қилади; олмошлар ва феълларнинг учинчи ва иккинчи шахс шакллари ўртасида сўз ўйинини вужудга келтиради, бу эса ҳикоя қилишнинг субъект қатламларига ажралишга ва бадиий матн нутқий структураси полифонизмининг яратилишига сабаб бўлади; ҳикоя қилувчи ёки асар қаҳрамонининг ҳар хил турдаги адресатлар билан (ички ва ташқи) диалогик мулоқотда бўлишига имкон беради, деган хулоса қилиш мумкин. Орнаментал проза ва шеърий нутқда олмош ҳамда феъллар иккинчи шахс шаклларининг қўлланишини қиёслаб айтиш мумкинки, поэтик прозада ушбу субъектга оид экспрессив шакл ўзининг бутун семантик-функционал потенциали — имкониятларини тўла очиб беради.