Ушбу мақолада улуғ ўзбек адиб и Абдулла Қодирий икк и рома н ёзганидан сўнг жаҳон адабиётида “ўзбек романлари” тушунчаси пайдо бўлганлиги баён қилинган. Муаллиф ўз фикрини адабиётшунос олим Е.Э.Бертельснинг асосли изоҳи билан тасдиқлаган. Шунингдек Абдулла Қодирийдаги сўз қўллаш маҳоратининг бошқа адиблардан фарқланиб туришини алоҳида таъкидланган. Ёзувчининг “Ўтка н кунлар” романидаги сюжет воқеалари аниқ луғав ий бирликлар доирасида ривожланиб боргани қай д этилган. Абдулла Қодирий асарид а қўллаган муҳим ифодалар исбот келтириш, қиёслаш ва қарама-қарши қўйиш усуллари орқали ёритиб берилган. Ҳа р би р фик р тасдиғи учун тошбитик, луғат , ўқув қўлланма, и лмий асар ва монографиялардан иқтибослар келтирилган. Ёзувчи асарида моҳирона қўлланган синонимлар ҳамда бадиий қолиплар ҳақида кенг изоҳлар шарҳланган. Ўз навбатида адиб томонидан ишлатилган қофияли наср, метафора, ўхшатиш ва истиоракаб и бади ий санъатларининг аҳамияти очиб берилган. Таҳлил д авомида Абдулла Қодирийнингўзбекона ва исломий тарбия масаласига, ўзбекларнинг тўй-маросимлари, кийиниш маданияти ва миллий урф-одатларига катт а эътибор қаратганганлигига алоҳида урғу берган. Шу аснод а синчков адиб сўзларнинг кўп ва кенг маънолилигидан ҳамд а мосиборалардан ўз ўрнида фойдалангани атрофлича изоҳланган. Муаллиф Абдулла Қодирийнингўзига хос услубда ўзбек миллий романларини яратганлигини исботлаб берган. Бунда у ўзбек тилининг кенг имкониятлари ва ўзининг ёзувчилик қобилиятидан унумли фойдаланганлиги аниқ эътироф этилган.