Ҳаѐтимиз давомида атрофимизда кўплаб воқеа – ҳодисаларга дуч келамиз. Шундай ҳолатларда ҳар сафар биз ўзимиз учун янгиликлар олишни хоҳлаймиз ва уларнинг тарихи ҳақида қизиқамиз. Aслида биз ўзига хос миллий характерга ега бўлган ижтимоий-тарихий, интеллектуал ва ҳиссий маълумотларни тўплаймиз. Ҳозирги кунда бизнинг мулоқотимизга ўзгача кўрк берувчи фразеология бўлими кўплаб олимлар диққат еътиборига тушиб улгурган десам адашмайман. Aслида фразеология - турли хил филологик текширувларнинг машҳур соҳаси ҳисобланади. Олимларнинг фикрларига кўра фразеологик бирликлар маданият ҳодисалари сифатида тушуниш билан боғлиқ бўлиб, уларнинг маданий хусусиятлари улар иштирок етган гапларда ўрганилади. Шундай қилиб, “фразеологизм” сўзи социолингвистика фани доирасига киритилди. Фразеологик бирликларнинг енг яхши таърифларидан бири қуйидагича: бу қисман ѐки тўлиқ мажозий маънога ега сўзларнинг барқарор, изчил бирикмасидир