1. Ўзбекистон Республикасининг Конституцияси. Т., Ўзбекистон, 2017.- Б.-

2. Мирзиѐев Ш.М. Нияти улуғ халқнинг иши ҳам улуғ, ҳаѐти ѐруғ ва келажаги фаровон бўлади. 3- жилд, Т.: Ўзбекистон, 2019.-Б.-56.

3. Авесто. Тарихий- адабий ѐдгорлик. Асқар Маҳкам таржимаси. Т., Шарқ, 2001.-Б.- 13,14,15,116-118, 121-122

4. Бойс Мери. Зороастрийцы. Верования и обычаи. М., Наука, 1988.-С.-58-62.

5. Ҳ. Ҳамидий. Авестодан Шоҳномага. Т., Шарқ, 2007.- Б.-106.

6. Махмудова Г.Т. Авестонинг фалсафий моҳияти. Т., HOSIR, 2015.- С.-97.

7. Хўжамуродов И.Р. Авестода маънавият масаласи// Мулоқот, 1996 йил 1-сони, Б.-47-51

8. Хўжамуродов И.Р. “Авесто”да эътиқод масаласи// Ўзбекистон Аграр фани хабарномаси. №1(51 ) сони, 2013 йил, Б.- 102-104.