1. Kutlu S. Ebu Mensur al-Maturıdı mezhebinin arka plani. Анқара: 2003. 2. Абу Муин Маймун ибн Муҳаммад Насафий. Табсиратул адилла фи усулид дин. Claude Salame таҳқиқи. Шом: 1992. Ж. I. 3. Kutlu S. Türklerin İslâmlaşma Sürecinde Mürcie ve Tesirleri. Ankara: 2018. 4. Абул Вафо Қураший. Жавоҳирул музийя фи табақотил ҳанафийя. (кейинги ўринларда – Қураший. Жавоҳирул музийя). – Қоҳира: Ҳижр, 1993. Ж. I. 5. Ибн Закариё Яҳё ибн Исҳоқ. Шарҳу жумали усулид дин ли Абу Салама Самарқандий. Сулаймония кутубхонаси, Шаҳид Али Пошо бўлими, №1648/II. 6. Аширбек Мўминов-Anke Von Kuegelgen, Мотуридий даврида Самарқанд илоҳиётчилари. Имом aл-Бухоpий сaбоқлapи. –Тошкент: 2003 №1. 7. Паздавий. Усулид дин. 8. Муҳаммад ибн Иброҳим ибн Ануш ибн Иброҳим ибн Муҳаммад Ҳосирий Бухорий. алҲовий фил фатово. Сулаймония кутубхонаси, Ҳакимўғли Али Пошо бўлими, № 402. 9. Насафий. Қанд. 10. Оқилов С. Абу-л-Муин ан-Насафий илмий мероси ва Мотуридийа таълимоти. – Тошкент: Тошкент ислом университети, 2008. 11. Van Ess Josef. Theologie und Gesellsсhaft im 2. Und 3. Jahrhundert Hidsсhra. Eine Gesсhiсhte des religiösen Denkens im frühen Islam. I-VI. Berlin, New York, 1991-1996. Т. V. 12. Hans Peter Linss. Probleme der islamisсhen Dogmatik. 1991. 13. Абу Райхон Беруний номидаги Шарқ қўлёзмалари маркази қўлёзмаси №3907. 14. Bernand, Marie. Le Muḫtaṣar fi bayān al-i‘tiqād // Annales Islamologiques, Tome ХVIII, Institut Français d’Arсhéologie orientale du Сaire, 1982. 15. Carl Brockelmann. GAL. (History of the Arabic Written Tradition Supplement). Vol. 1. – LeidenBoston, 1902. 16. Қураший. ал-Жавоҳир ал-музийа. – Байрут: Муассасату-р-рисола, 1993. Т.2. 17. Абу Саъд Абду-л-Карим ас-Самъоний. Насабнома. (Арабчадан Абдулғаффор Раззоқ таржимаси). Ж.1. – Бухоро: Бухоро, 1999. 18. Абдуллоҳ Абд ал-Ҳамид Саад. Ўрта Осиё олимлари қомуси. − Т.: Имом Бухорий Республика илмий-маърифий маркази, 2007. 19. Атаев М. Жиззах алломалари. – Тjirtyn Adib, 2014. 20. Узерварли Др. Муҳаммад Саид. Алоуддин Усмандий ва унинг Лубоб ал-калом асари. – Истанбул: ISAM yayinlari, 2005. 21. Муҳаммад ибн Абд ал-Ҳамид Усмандий. Тариқат ал-хилоф фи ал-фиқҳ байн ал-аиммат аласлаф. Др. Муҳаммад Закий Абдулбарр таҳқиқи ва тадқиқи. – Қоҳира: Дору-т-турос, 2-нашр, 2007. 22. Алоу-л-олам Муҳаммад ибн Абд ал-Ҳамид ал-Усмандий ас-Самарқандий ал-Ҳанафий. Базл ан-назари фи усул ал-фиқҳ. Шайх Аҳмад Фарид Мазидий таҳқиқи. – Байрут: Дор ал-кутуб алилмийя, 2015. 23. Шайх Муҳаммад ибн Абд ал-Ҳамид асСамарқандий. ал-Мийзон фи усул ал-фиқҳ. Др. The Maturidiyya. 2021. № 2 82 ISSN 2181-1881 E-ISSN 2181-189X Навзат Содиқ Сулаймон таҳқиқи. – Уммон: Дор Дажла, 2009. 24. Абу Лайс ас-Самарқандий. Мухталаф арривоя. Алоу-л-Олам ас-Самарқандий ривояти ва тартиби. Др. Абдурраҳмон ибн Муборак ал-Фараж таҳқиқи. – Байрут: Мактаба ар-рушд, 2005. 25. Алоуддин Муҳаммад ибн Абд ал-Ҳамид Абу ал-Фатҳ Ал-Усмандий ас-Самарқандий. Тариқат ал-хилоф байн ал-аслоф. Шайх Али Муҳаммад Муъавваз ва Шайх Одил Аҳмад Абдулмавжуд таҳқиқи. – Байрут: Дор ал-кутуб ал-илмийя, 1992. 26. Шайх А. Мансур. Ҳидоят. 2013/1. 27. Деҳхудо. Луғатнома. «ح «ҳарфи томи. – Теҳрон: 1338/1970. 28. Кафавий. Китоб у-аъломи-л-ахёр. Абу Райҳон Беруний номидаги Шарқ қўлёзмалари маркази. №91-ашёвий рақамли қўлёзма/ Лакнавий. АлФавоид ал-баҳийя. – Қозон: Матбаат ал-хизона, 1903. 29. Қориев О.А. Фарғона фиқҳ мактаби ва Бурҳониддин ал-Марғиноний. –Т.: Фан, 2009. 30. Насафий Абу Ҳафс Умар. Тилбат ат-талаба фи истилоҳот ал-фиқҳийя. Ж. 1. 31. Қураший. ал-Жавоҳир ал-музийя. – Байрут: Муассасату-р-рисола, 1993. 32. Ramazan Şeşen. Mukhtarat min al-Makhtutal al-Arabiyyat al-Nadira fi Maktabat Türkiye. Ж.2. – Istanbul: IRCICA, 1997.