1. Алиқулов Т. Полисемияларнинг ҳосил бўлиши ҳақида //Ўзбек тили ва адабиёти, –1963 йил, 6-сон.

2. Будагов Р.А. Человек и его язык. Второе и расширенное издание. – М.: МГУ, 1976.

3. Маҳмуд Кошғарий. Туркий сўзлар девони ( Девону луғоти-т- турк). I-II. Тўлдирилган ва ислоҳ қилинган иккинчи нашр.- Т.: Mumtoz so‘z, 2016.

4. Миртожиев М. Ўзбек тили семасиологияси. –Т.: “Мумтоз сўз”, 2010.

5. Насруллаева Г. Антропоцентрик метафоранинг лисоний, когнитив ва лингвомаданий аспекти. Филология фанлари бўйича фалсафа доктори (PhD) илмий даражасини олиш учун ёзилган диссертацияси.Фарғона, 2019.

6. Шомақсудов А. ва б. Ўзбек тили стилистикаси. —Т.: Ўқитувчи, 1983.

7. Ўзбек тилининг изоҳли луғати. 5 жилдли. 3-жилд. — Т.: “Ўзбекистон миллий энциклопедияси” Давлат илмий нашриёти, 2006.