Ushbu maqolada zamonaviy tilshunoslikning an’anaviy tilahunoslikdan farqli jihatlari hamda tilshunoslikda yangi paydo bo‘layotgan yondashuvlarning asl mohiyati ochib beriladi. Uning maqsadi tilshunoslikda vasalalarga yangicha yondashuvlarning shakllanishini haqida bayon qilingan. Nilshunoslikdagi zamonaviy yondashuvlarning asosiy negizida til orqali so‘zlovchi yoki tinglovchi ruhiyatining psixologik tahlili, til birliklari pragmatikasi va uning antroposentrik xususiyatlarini o‘rganishga katta e’tibor qaratilishi bilan farqlanadi. Bunda germinevtik usul keng qo‘llanadi. Bundan tashqari tavsiflash, qiyoslash kabi an’anaviy tahlil metodlari ham ishlatiladi. Yangi yondashuvlar til masalalari obyektini kengaytiradi va uning ijtimoiy ahamiyatini oshiradi. Tadqiqot natijalari o‘zbek tili materiallarining turli sohalar uchun ahamiyatliligi bilan belgilanadi. Bugungi kunda jamiyat til va undan foydalanishda o‘z maqsadining aniq amalga oshishini ko‘zda tutar ekan, biror tilning faqat lug‘at tarkibi va grammatik qoidalari majmui bilan, balki shu tilda so‘zlashuvchi kishilar xulq-atvori, madaniyati va olamni lisoniy planda tasavvur etish shakllaridan ham xabardor bo‘lishi talab etiladi. Shu ma’noda tadqiqot tilshunoslikda matnning muloqot jarayonida qo‘llanish asoslari va ko‘zda tutilgan maqsadga bog‘liq holda o‘rganish bilan bog‘liq yondashuvlarning paydo bo‘lishiga doir ma’lumotlarni o‘zida jamlaydi. Matn tahliliga uning muallifa yoki tinglovchisining shaxs xususiyatlarini hisobga olgan holda yondashish tilshunoslikdagi yangi yondashuvlarning asosi hisoblanadi.