Maqola axborot nazariyasi sohasida yangi kontseptsiyaga bag'ishlangan. Muallif falsafiy tizimning yaratuvchisi sifatida asl falsafiy asoslarni, falsafaning o'rni va rolini ochishga harakat qiladi. Ular chuqur falsafiy fikrni talab qiladigan quyidagi savollarni so'rashadi: ya'ni, o'ylaymanki, tushunarsiz va cheksiz narsalarni kashf eta oladimi? Axborot vositalarining yordami bilan vaqti-vaqti bilan tekshirib ko'rish mumkin emasmi? Tirishqoqlik bilan olib borilgan izlanish ishlari o'ylab topilgan bilimga ega bo'lishga olib kelishi mumkinmi? Oxir-oqibat yo'q, hech qanday boshlang'ichga olib keladigan yo'llar va usullar bormi? Va nega u uslublar va vositalar haqida o'ylashni juda qiyin deb hisoblaydi? Ichki qarama-qarshiliklar va ziddiyatlardan qandaydir usulni o'ylab topish mumkinmi? Axir, ozodlik usullari va vositalari faqat aqliy tabiatga ega bo'lishi mumkin. Va metod, o'zi xohlagan maqsadga muvofiq, masalan, mutafakkirning ravshan shaxs yoki aql-idrok sifatida o'zini-o'zi amalga oshirish bilan shakllanadimi. Ammo fikrning o'zida mavjud ichki qarama-qarshilik va ixtiloflarni (g'azab, quvonch, nafrat) va transandantal-taniyolmaydigan tabiatni (xudojo'ylik, transs, ecstasy) Buning natijasi, aksincha, reaksiyaga kirish, muammoni hal qilishda haqiqiy harakat emas (umuman harakat emas).