Хайруллаев М., Ҳақбердиев М. Мантиқ. – Тошкент, 1988. 92-б.

Неъматов Ҳ. Расулов Р. Ўзбек тили систем лексикологияси асослари. – Тошкент: Ўқитувчи, 1995. 16-б.

Шаҳобиддинова Ш. Грамматик маъно талқини хусусида: филол.фан.номз. дисс. – Самарқанд, 1992. 27-б.

Қўчқортоев И. Сўз маъноси ва унинг валентлиги. – Тошкент: Фан, 1977. 57-б; А.Мартине. Структурные вариации в языке, в сб. «Новое в лингвистике», т. 4. М., 1965, стр.455.

Нурмонов А., Шаҳобиддинова Ш. Искандарова Ш., Набиева Д. Ўзбек тилининг назарий грамматикаси. Морфология. – Тошкент: Янги аср авлоди, 2001. 14-б.

Ҳожиев А. Ҳозирги ўзбек адабий тили боғловчилари ҳақида мулоҳазалар // Ўзбек тили ва адабиёти, 1988. 52-б.

Замонавий ўзбек тили. I жилд. Морфология. – Тошкент: MUMTOZ SO’Z, 2008. 436-б.

Турдибоев Т.Ҳ. Ўзбек тилида ёрдамчи сњзлар конверсияси филол. фан. номз. дисс. – Тошкент, 1996. 67-68-б.