Ahmed b. Hanbel. (1441). el-Müsned. editör Şuayb el-Arnaud, Adil Mürşid vd. Beyrut: Müessetü’r-risale.

Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. (1403). Fedâilü’s-sahabe. Beyrut: Müessettü’r-risâle.

Akbaş, Bahattin. (2008). Ebû Ca’fer et-Tahâvî’nin Hadis külüründeki Yeri. Ankara: Ankara Üniversitesi Ssyal Bilimler Ensitüsü Basılmamış Doktoran Tezi.

Aynî, Ebû Muhammed (Ebü’s-Senâ) Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed el-. (1972). Umdetü’l-ḳārî fî şerḥi Ṣaḥîḥi’l-Buḫârî. Kahire: Matbaatu Mustafa elBabî el-Halebî.

Aytekin, Arif. (2011). Ebû Ca’fer et-Tahâvî’nin Akidesi ve Selef Akidesindeki Yeri. İstanbul: Bereket.

Ayvallı, Ramazan. (1990). “İmanın Şubelerine Dair Hadis Üzerine”. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Dergisi (3).

Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. (1992). elCâmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥu’l-müsned min ḥadîs̱i Resûlillâh ṣallallāhü ʿaleyhi ve sellem ve sünenihî ve eyyâmih. 2. bs. İstanbul: Çağrı.

Çakan, İsmail Lütfi. (1993). “Hadîs Edebiyâtında İmânla İlgili Bölümlerin Muhteva Değerlendirmesi”. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (5–6 (1986-1987)).

Çetin, Musa. (2015). “İmanın Şubeleri Hadisinin Sened ve Metin Açısından Analizi”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi dergisi 17(2).

Ebû Hanife, Numan b. Sâbit İmam Azâm. (1981). el-Âlim ve’l-Müeallim (Ebu Hanife’nin beş Eesri İçinde). İstanbul: Marmara Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Vakfı Yayınları (İFAV).

Eş’arî, Ebu’l-Hasen Ali b. İsmail. ts. el-İbâne an usûliddiyâne. Kahire: Dâru’l-Ensâr.

Ferahidî, Halil b. Ahmed. (1988). Kitâbu’l-ʿAyn. editör Mehdî el-Maḫzûmî, İbrahim es-Sâmerrâî. Beyrut: Mektebetu’l-Hilâl.

Fığlalı, Ethem Ruhi. (1993). Çağımızdaki ’İtikâdî islâm Mezhepleri. 6. bs. Ankara: Selçuk.

Havârizmî, Muhammed b. İshâḳ. (1418h). Îŝâretu’tTerğîb ve’t-Teşvîḳ ilâ’l-Mesâcidi’ŝ-Ŝelâse ve’l-Beyti’l-ʿAtîḳ. editör Muhammed Mustafa ezz-Zehebî. y.y.: Mektebetu Nizâr Muṡṭafâ el-Bâz.

İbn Hibbân, Ebû Hâtim Muhammed b. Hibbân b. Ahmed el-Büstî. (1393). es̱-S̱iḳāt. Haydarâbâd: Mektebetü’lMeârifi’l-Osmâniyye.

İbn Mâce, Ebû Abdillâh Muhammed b. Yezîd. (1992). es-Sünen. 2. bs. İstanbul: Çağrı.

İbn Mülakkın, Siracüddin Ebû Hafs Ömer b. Ali. (1429). et-Tevdıh fî şerhui’l-Câmiı’s-sahîh. Suriye: Dârü’n-nevâdır.

Kılıç, Şükrü. (2011). İlk Dönem Sünnî Kelamında Ulûhiyet Anlayışı -Tahâvî Ve Mâtürîdî Örneği. Konya: Basılmamış Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.

Komisyon. (2003). Kur’an Yolu Tefsiri. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.

Mâlik b. Enes, Ebû Abdillâh. (1985). el-Muvaṭṭaʾ. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî.

Mamer, Mamer b. Râşid. (1413). el-Câmi’. editör Habiburrahman el-Azâmî. Pakistan: Meclisül-ilmi.

Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd el-. (2002). Kitâbü’t-Tevḥîd. 3. bs. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

Mâtürîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd Semerkandî. (1426). Te’vilatü’l-Kur’an. Beyrut: Dâru Kütübi ’İlmiyye.

Mâtüridî, Ebû Mansûr Muhammed b. Muhammed b. Mahmûd Semerkandî. (2005). Tevilâtü’l-Kur’ân. İstanbul: Mizan Yayınevi.

Nesâî, Ebû Abdirrahmân Ahmed b. Şuayb b. Alî en-. (1992). es-Sünen. 2. bs. İstanbul: Çağrı.

Şahyar, Ayşe Esra. (2012). “İmân Yemenlidir, Hikmet Yemenlidir" Hadisi Üzerine Din, Şehir ve Medeniyet İlişkisi üzerine Bir değerlendirme”. Hadis Tetkikleri Dergisi 10(1).

Şehristânî, Ebü’l-Feth Tâcüddîn (Lisânüddîn) Muhammed b. Abdilkerîm b. Ahmed eş-. (1961). el-Milel ve’n-niḥal. Kahire.

Taberânî, Ebü’l-Kāsım Müsnidü’d-dünyâ Süleymân b. Ahmed b. Eyyûb et-. ts. el-Muʿcemü’l-Kebîr. Kahire: Mektebetü İbn Teymiyye.

Taberî, Ebû Ca‘fer Muhammed b. Cerîr b. Yezîd el-Âmülî et-. (1992). Câmiʿu’l-beyân fî tefsîri’l-Ḳurʾân. Beyrut: Dâru Kütübi ’İlmiyye.

Tahâvî, Ebû Ca’fer Ahmed b. Muhammed. (1414a). Şerhu Meâni’l-âsâr. b.y.: Âlemu’l-Kütüb.

Tayâlisî, Ebû Dâvûd Süleymân b. Dâvûd b. el-Cârûd et-. (1999). Müsned. Mısır: Dâru Hicr.

Tuğlu, Nuri. (2016). Matüridilik ve hadis Mâtüridî Kelâm Ekolü Çerçevesinde Kelâmî Hadislerin Değerlendirmesi. İstanbul: Rağbet.