67f7b7b585730.pdf
DOI:
Mavjud emas
Абу Тохирхўжа. (1991). Самария. Тошкент: Камалак.
Agus Sunyoto. (2004). Sunan Ampel raja surabaya: membaca kembali dinamika perjuangan dakwah Islam di Jawa abad XIV–XV m. Surabaya: Diantama.
Agus Sunyoto. (2011). Wali songo, rekonstruksi sejarah yang disingkirkan. Jakarta: Transpustaka.
Agus Sunyoto. (2012). Atlas Wali Songo, buku pertama yang mengungkap walisongo sebagai fakta sejarah. Jakarta: Mizan.
A.Abdullah, A.Suardi. (2018). Origins of Islam in Indonesia. International Journal of Pure and Applied Mathematics. Indonesia. pp. 1149–1178.
Bisri Mustofa. (2004). Tarikhul auliya. Rembang: Gama Media.
G.Coedes. (1968). The Indianized states of southeast Asia. University of Hawaii Press.
G.Drewes. (1968). New light on the coming of Islam to Indonesia. BKI.
H.Husda. (2016). Islamisasi Nusantara; analisis terhadap diskursus para sejarawan. Adabiya.
К.Каттаев, Г.Каттаева. (2020). Қадимий китоблар таржимаси. Тошкент: Қақнус.
К.Каттаев, Г.Каттаева. (2022). Ҳазрати Руҳобод. Шайх Бурҳониддин Соғаржий ва Мавлоно Иброҳим ас-Самарқандий. Самарқ анд: Фн булоғи.
Z.Mukaffa, (2017). A new account on the potrait of Ibrahim Asmarakandi and his sufism approach in the islamization of Java. Journal of Indonesian Islam 11, No. 1.
Насафий. (1994). Ал-Қанд фи тарихи Самарқанд. Самарқанд: Суғдиёна.
Насафий. (2001). Ал-Қанд фи зикри уламаи Самарқанд (Самарқандия). Тошкент. “Ўзбекистон миллий энциклопедияси” Давлат илмий нашри.
Purwadi. (2005). Babad tanah Jawi. Yogyakarta: Penerbit Gelombang Pasang.
A.W.Yudi. (2013). Babad walisongo. Yogyakarta: Narasi.
P.J.Zoetmulder. (1990). Manunggaling kawula gusti: pantheisme dan monisme dalam sastra suluk Jawa. Jakarta: Gramedia.