67f7c7c1e527c.pdf
DOI:
Mavjud emas
rockelmann C. (1898–1993). Geschichte der a ). XI ve XII Asırlarda Karahanlılar Devrinde Ma vara’ al-Nahr İslоm Hukukçuları. Анкара: Sevinç Matbaası.
Muellifler jamoasi. (1997). Islam Ansiklopedisi. J. 16. Istanbul: Hanefi Mezhebi-Haya.
Аҳмад ибн Мустафо Тошкўпирзода. (1995). Мифтоҳ ас-са‘ода ва масобиҳ ас-сийода. Ж. 11. Қоҳира: Дор ал-кутуб ал-ҳадисиййа.
Қориев Одил. (1993). “Бурҳонуддин ал-Марғиноний - ҳуқуқшунос” / “Шарқшунослик” тўплами. Тошкент: нашриёти кўрсатилмаган.
Қориев Одил. (2009). Фарғона фиқҳ мактаби ва Бурҳонуддин ал-Марғиноний. Тошкент: Фан нашриёти.
Лыкошин Н. (1907). Автор Хидаи . Туркестанские ведомости. нашриёти кўрсатилмаган.
Мақсудхўжа ибн Мансурхўжа. (2015). Мажмаъ-ул мақсуд // Мухтасар ул-Виқоянинг шарҳи. Ж. 2. Тошкент: Шарқ нашртёти.
Маҳмуд ибн Сулаймон ал-Кафавий. (йили кўрсатилмаган). Мунтахаб а‘лом ал-ахёр фи табақот ҳанафий ал-мухтор. Тошкент: Ўзбекистон Республикаси Фанлар академияси Абу Райҳон Беруний номидаги Шарқшунослик институти Қўлёзмалар фонди // Қўлёзма.
Маҳмуд Ҳасаний. (2000). Ал-Марғинонийнинг “Ҳидоя” асари ва унга ёзилган шарҳлар. Тошкент: Абдулла Қодирий номидаги халқ мероси нашриёти.
Маҳмуд Ҳасаний. (2000). Ал-Марғинонийнинг “Ҳидоя” асари ва унга ёзилган шарҳлар. Тошкент: Абдулла Қодирий номидаги халқ мероси нашриёти.
Мўминов А. (2003). Ҳанафий уламоларнинг марказий Мовароуннаҳр шаҳарлари ҳаётида тутган ўрни ва роли (II–VII/VIII–XIII асрлар). Тоўкент: тошкент ислом университети нашриёти.
Мустафо ибн Абдуллоҳ Илдли. (1981). Кашф аз-зунун ‘ан асмо’ ал-кутуб ва-л-фунун. Ж. 2. Макка: Мактаба ал-файсалиййа.
Саидов А. (1994). Хидоя. Ташкент: Адолат нашриёти.
Соид Бектош. (2019). “Таҳқиқ ал-Ҳидоя” Ж. 1. Мадина ал-Мунаввара: Дор ас-сирож.
Ҳожи Халифа. (1981). Кашф аз-зунун ‘ан асмо’ ал-кутуб вал-фунун. Ж. 2. Макка: Мактаба ал-файсалиййа.
Шавкат Мирзиёев. (2017). Бирлашган Миллатлар Ташкилоти Бош Ассамблеясининг 72-сессиясидаги нутқ. Ma’rifat, нашриёти кўрсатилмаган.