НОСИРУДДИН САМАРҚАНДИЙНИНГ ҲАНАФИЙ ФИҚҲИГА ОИД ИЛМИЙ МЕРОСИ ТАҲЛИЛИ

Admin bo'lib kirish (www.admin.slib.uz)

Tizim sinov (TEST) rejimida ishlamoqda! Murojat uchun @slib_support

Eski talqinga o'tish link

26 апрел 2025

Asosiy til:O'zbek

НОСИРУДДИН САМАРҚАНДИЙНИНГ ҲАНАФИЙ ФИҚҲИГА ОИД ИЛМИЙ МЕРОСИ ТАҲЛИЛИ

Fan yo'nalishi:

680c76289ddd9.pdf

PDF

Moturidiylik

Maqola chop etish see more

MAQOLA ANNOTATSIYASI

Мовароуннаҳр фиқҳ тарихининг классик даври ҳисобланган XI–XII асрларда ҳанафий фиқҳининг усул ва фуру илмига оид 50 га яқин машҳур асарлар яратилган. Ушбу асарлар 10 дан ортиқ жанр ва услубларда ёзилган бўлиб, унинг натижасида XI–XII асрларда ёзилган фиқҳий манбалар методологияси кейинги даврдаги асарлар ёзилишига асос бўлиб хизмат қилди. Жумладан, фуру ал-фиқҳ илмига оид: Абул Ҳусайн Қудурийнинг “Мухтасар ал-Қудурий”, Абу Лайс Самарқандийнинг “Хизонат ал-фиқҳ”, Имом Сарахсийнинг “ал-Мабсут”, Алоуддин Самарқандийнинг “Туҳфат ал-фуқаҳо”, Алоуддин Косонийнинг “Бадое ас-саное фи тартиб аш-шарое”, Бурҳониддин Марғинонийнинг “Бидоят ал-мубтадий” ва “ал-Ҳидоя шарҳ ал-бидоят ал-мубтади” ҳамда Носируддин Самарқандийнинг “ал-Фиқҳ ан-нофе” каби мўътабар матнлар ҳам мазкур даврда таълиф этилган. Шу билан бир қаторда, фиқҳ илмининг усул ва фуру илмларидан келиб чиққан хилоф ва жадал илм соҳаларига айни шу асрда асос солинган. Мазкур даврда фиқҳ илмининг адаб ал-қазо, хиял, фароиз, шурут ва бошқа соҳаларида ҳам асарлар юзага келган. Айниқса, мазкур даврда энг кўп китоблар фатво йўналишида ёзилган. Носируддин Самарқандий ҳам айни шундай илмий муҳитда яшаб, Самарқандда илмий фаолият олиб борган. Манбаларда олимнинг 1161 йилда Самарқандда вафот этгани келтирилган. Самарқандий 1141-1148 йиллар мобайнида Марв, Макка, Мадина ва Бағдод шаҳарларига сафар қилиб, у ердаги етук олимлардан илм ўрганган. 1148 йилда Самарқандга қайтиб, 1161 йилга қадар шу ерда яшаб, шогирдларга дарс бериш ва китоб ёзиш билан машғул бўлган. Ушбу мақолада ҳанафий фақиҳларидан бири – Носируддин Самарқандийнинг фиқҳ илмига доир асарлари таснифи ва уларнинг мазмун ва йўналишлари илмий-қиёсий таҳлил этилган.

MUALIFLAR

Teglar

# марказ# илм# тараққиёт# ҳуқуқ# ислом илмлари# Самарқандий# Мовароуннаҳр

Maqolani baholang

0

0 ta

Maqola idintifikatorlari

ROI:

https://eroi.uz/11.0115/A0425-0079

DOI:

Mavjud emas

Foydalanilgan adabiyotlar

Муҳаммад Абдулҳай Лакнавий. (1998). ал-Фавоид ал-Баҳийя. Байрут: Дор ал-Алқам.

Аминов Ҳ., Примов С. (2017). Ҳанафий фиқҳи тарихи, истилоҳлари ва манбалари. Тошкент: Мовароуннаҳр.

Бағдодий. (2008). Изоҳ ал-макнун. Байрут: Дор ал-иҳё ат-турос ал-арабий.

Хожи Ҳалифа, (2008). Кашфуз зунун ан асомия ал-кутуб вал фунун. Байрут: Дор ал-иҳё ат-турос ал-арабий. Косоний А.Б. (19

Косоний А.Б. (1997). Бадое ас-саное фи тартиб аш-шарое (Вол. 7). Байрут: Дор ал-кутуб ал-илмийя.

Асророва Л. (2014). Абу Ҳафс Кабир Бухорий ва ҳанафий фиқҳи. Тошкент: Тошкент ислом университети нашриёти.

Begzod Muxtorov. (2019) “Codicological analysis of manuscripts of work “al-fiqh an-nofe‘”, The Light of Islam: Vol. 2019: Iss. 4, Article 11.

Begzod Muxtorov. (2019) “The Book of Nasiruddin Samarkand‘s “Riyadh ul-ahloq” – as a important sourcye on upbringing morality,” The Light of Islam: Vol. 2019: Iss. 2, Article 18.

Насафий. (2011). ал-Мустасфо. Риёд: Умм ал-қуро.

Паздавий А.Й. (2005). Усул ад-Дин. Қоҳира: Мактаба ал-азҳария лит-Турос.

Носируддин Самарқандий. (1333). Китоб ал-фиқҳ ан-нофе шарҳ ала ал-Қудурий. Мадина.

Носируддин Самарқандий. (1372). ал-Фиқҳ ан-нофе. Тошкент.

Носируддин Самарқандий. (1562). Риёзат ал-ахлоқ. Риёд.

Носируддин Самарқандий. (1738). Китоб жоме ал-фатаво. Риёд.

Носируддин Самарқандий. (2000). ал-Фиқҳ ан-нофе. Риёд: Мактабат ал-абикон.

Носируддин Самарқандий. (2000). ал-Мултақот. Байрут: Дор ал-кутуб ал-илмия.

Носируддин Самарқандий. (2006). Риёзат ал-ахлоқ. Дамашқ.

Носируддин Самарқандий. (XIV). ал-Фиқҳ ан-нофе. Тошкент.

Сарахсий А. Б. (1957). Усул (Вол. 1). (А. В. Афғоний, Эд.) Ҳайдаробод: Дор ал-маъориф ан-Нўмония.

Сезгин Ф. (1991). Тарих ат-турос ал-арабий (Вол. 3). ар-Риёд: Муҳаммад ибн Сауд университети нашриёти.

Субкий Т. (1964). Табақот аш-шофеийя ал-кубро (Вол. 3). Байрут: Дор иҳё ал-кутуб ал-арабий.

Судуний. (1992). Тож ат-тарожим. Байрут: Дор ал-қалам.

Юсупов О. (2011). Ислом маърифатида дунёвий ва диний қадриятлар уйғунлиги. Тошкент: Тошкент ислом университети.

Шамсуддин Сарахсий. (1989). Ал-Мабсут. Қоҳира: Мактаба ал-азҳария лит-Турос.

Зириклий Х. (1665). ал-Аълам. Байрут: Дор ал-илм лил-малойин.