Турли шоирларнинг лирик шеърлари коммуникатив структурасини ўрганиш муаммосига бугунги кунга қадар етарлича эътибор қаратилмаган эди. Ушбу ҳодисани тадқиқ қилиш эса у ёки бу муаллифни индивидуал шеъриятини аниқлашга ёрдам беради. В.О. Ноненмахернинг мақоласи В. Ходасевич лирик шеърларининг коммуникатив тузилишини ўрганишга, унинг шеъриятидаги ҳар хил турдаги субъектларни аниқлашга бағишланган. Мақола муаллифи шоирнинг лирикасида соф «МЕН», яъни уни ички дунёсини, қирраларини акс эттирувчи субъект устунлик қилишини исботлайди. Ушбу биринчи шахс номидан ҳиқоя қилиш шакли лисоний воситаларнинг махсус тўплами (феълларнинг ҳозирги ва келаси замон I ва II шахслари, буйруқ майлининг II шахси, кишилик ва эгалик олмошлари, мурожаатлар, саволлар) ёрдамида амалга оширилган. Ушбу шоирнинг шеърларида қўлланиши бўйича иккинчи ўринни имплицит «МЕН», яъни учинчи шахс, баъзи пайтларда биринчи шахс номидан ҳиқоя қилувчи субъект эгаллайди. В. Ходасевичнинг лирикасида автоадресация (адресантга йўналтириш) ҳодисасини камровчи, яъни соф «МЕН» субъекти жисмоний ва маънавий субъектга бўлинган шеърлар алоҳида ўрин эгаллайди. Тадқиқотчи ушбу шеърларда нафақат адресат, балки адресат усти ҳам «бўлиниши» ҳодисаси учрайди. Бу эса ўқувчиларни эмоционал қатнашишини шаклланишига ёрдам беради. Мақолада кўриб чиқилган шеърлар намунаси, айниқса, шеърга турли каҳрамонларни турли адресатларга қаратилган кўчирма гаплари кўшилиши оқибатида нафақат субъект, балки адресат кўп овозлик пайдо бўлади.