Мақолада XVII асрдаги Россия билан Хива ва Бухоро муносабатлари-га доир Элчилик китобларида вақтдан ютиш ҳамда қоғоз харажатларини камайтириш мақсадида сўзларни қисқартириш баробарида, ҳарфларни итло белгисини ишлатмасдан сатр устига чиқариб ёки уни қўллаган ҳолда, сатрнинг ўзида қолдириб ёзиш тизими ўрга-нилган. Унда катта фактик материалда қуйидаги жиҳатлар таҳлил қилинган: а) энг кўп ишлатиладиган ва матнда тез-тез учраб турадиган сўзлар қисқартириб ёзилган; б) қис-қартиришларни қўллаш борасида қотиб қолган, қатъий белгиланган имло қоидаларига амал қилиш талаби қўйилмаган, бунинг акси ўлароқ, улар ишлатилиш даражаси ва ёзилиш шаклига кўра эркин бўлиб, эшитилаётган нутқни қисқа вақтда ёзиб олиш, шу билан бир-га, матнни тез ўқишга имконият берган.