Биз ТТА №3 клиникаси эндокринология бўлимида 80 та беморларни текширувдан ўтказдик. Текширилган беморларнинг ўртача ёши 56±3,15 ва қандли диабет давомийлиги 3,59±1,54 бўлган. Текширилувчилар 2 гурухга ажратилган. Биринчи гурухга ДПП-4 ингибитори (Ситаглиптин) ва бигуанид (Метформин) қабул қилган 40та бе- морлар йиғилган. Иккинчи гурухга глимепирид (амарил) ва бигуанид (Метформин) қабул қилган 40 та беморлар жалб қилинди. Бу гурухларга олинган беморлар ёши, жинси ва қандли диабетнинг кечки асоратларининг пайдо бўлиш тезлиги, оғирлик даражаси, давомийлигига шунингдек ёндош касаллигига кўра текширилди. Текширилув- чиларда даводан олдин ва кейин гликирланган гемоглобин, овқатдан олдинги ва кейинги қондаги қанд миқдори, биохимик текширувлар ўтказилди. Қандли диабет 2-тип беморларда инкретинлар, бигуанидлар билан қўлланил- ганда, уларда субъектив жихатдан ижобий ўзгаришлар эришилди, яни шикоятлар 48,5% га камайди. Инкретинлар овқатдан олдинги ва овқатдан кейинги қондаги қанд миқдорини сезиларли даражада туширди. Инкретинларни бигуанидлар билан қўллаганда гликирланган гемоглобин даражаси контрол гурухга солиштирганда турғун па- сайди. Инкретинларни жигар ва буйрак функциясига салбий тасири аниқланмади.