
Мақсад. Номуқим авж олиб борувчи стенокардияли беморларда уч ойлик даволаш давомида розува- статин ва аторвастатинни аполипопротеинлар ва яллиғланиш маркерлари миқдорига таъсирини со- лиштириб ўрганиш. Текширув материали ва усуллари. Солиштирилган тартибдаги очиқ кесишган рандомизирланган тек- ширувга 74 та номуқим авж олиб борувчи стенокардияли (E. Braunwald бўйича II B синф) 35–74 ёшдаги, ПЗЛП ХС> 100 мг/дл бўлган беморлар олинди. Беморларнинг ярими тасодифий тартибда аторваста- тин 20 мг кунига 1 ой давомида қабул қилган, аммо ҳали мақсадли даражага тушмаган, ПЗЛП ХС < 100 мг/дл, аторвастатин дозаси кунига 40 мг га кўтарилган беморлар; қолган ярми эса кунига 10 мг розувастатин қабул қилган, натижага эришилмагач унинг дозаси кунига 20 мг га кўтарилган. Липид- лар миқдори, аполипопротеинов А-I, В, юқори сезувчан С-реактив оқсил биокимёвий усулда «Daytоna» (RANDOX, Великобритания) автоанализаторида аниқланди. Натижалар. Уч ойлик даволаш давомида I гуруҳда аторвастатин дозаси кунига 20–40 мг II гуруҳда эса розувастатин кунига 10–20 мг Умумий холестерин миқдори, ПЗЛП ХС, триглицерин миқдорига таъ- сирига қараб титрланди. Номуқим авж олиб борувчи стенокардияли беморларда ПЗЛП ХС мақсадли даражаси ПЗЛП ХС<100 мг/дл мос холда 56% ва 60% эришилди. Розувастатин билан даволанганда I гуруҳга нисбатан ЮЗЛП ХС миқдорининг ортиши (р<0,01), атерогенлик коэффициентининг пасайиши (р<0,01) кузатилди. Аполипопротеин В даражаси I гуруҳда 8,9% (p<0,01) га, II гуруҳда 10,6% (p<0,05) га пасайгани, яъни розувастатин билан даволанганда яна ҳам кўпроқ пасайгани маълум бўлди (p<0,01). Шу билан бир вақтда Розувастатин қабул қилган беморларда аторвастатин қабул қилган беморлар- га қараганда аполипопротеин А 16% ортгани (p<0,001), Апо В/Апо А нисбати 25% (p<0,001) пасайга- ни аниқланди. Номуқим ривожланиб борувчи стенокардияли беморларда 3 ойлик даволаш курси мо- байнида ўрганилган иккала препаратда ҳам юқори сезувчан С- реактив оқсил миқдорининг пасайгани маълум бўлди (p<0,001). Хулоса. Уч ой давомида розувастатин билан даволанганда юқори зичликдаги липопротеин ва анти- атероген аполипопротеин А миқдорининг ортиши ва Апо В/Апо А нисбати пасайиши юрак-қон то- мир касалликларининг асоратлари ривожланиш хавфи юқори бўлган беморларда клиник амалиётда қўлланиш имкониятини кенгайтиради.