logo
calendar9 Aprel 2025
view11
Основной язык:Узбекский

Развитие исламских наук в Хорасане в период Великих Сельджуков (1038-1157)

Область науки:ИсторияРелигиоведение ​
pdf

5._Islom_ma_rifati_01_2....pdf

PDF

lock

АННОТАЦИЯ СТАТЬИ

quote
В данной статье рассматривается вклад хорасанских учёных в развитие исламских наук в период Великих Сельджуков (1038–1308). Освещается интеллектуальная среда эпохи и научная деятельность таких выдающихся личностей, как Абулкасим Кушайри (ум. 462/1072), Абулхасан Вахиди (ум. 468/1076), Абу Али Фармади (ум. 477/1084), Абулмаали Джувайни (ум. 478/1085), Абдуллах Ансари (ум. 481/1089), Абу Хамид Газали (ум. 505/1111), Юсуф Хамадани (ум. 535/1140), Абу Мухаммад Багави (ум. 516/1122), Махмуд Замахшари (ум. 538/1144) и Абдулкарим Шахристани (ум. 548/1153). Кроме того, в статье даются краткие анализы их основных трудов, главным образом в областях калама, хадиса, фикха, тафсира и суфизма, проливая свет на их интеллектуальное наследие и научный вклад.

АВТОРЫ

P.Rajapov

MIRZO ULUGʻBEK NOMIDAGI OʻZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI

Теги

# хадис# калам# тафсир# тасаввуф# Абулкасим Кушайри# Абулмаали Джувайни# Абу Хамид Газали# Юсуф Хамадани# Махмуд Замахшари# Абдулкарим Шахристани

ПОХОЖИЕ СТАТЬИ

ДРУГИЕ СТАТЬИ ЭТОГО ЖУРНАЛА

Оценить статью

0
оценок: 0
5
4
3
2
1

Идентификаторы статьи

DOI:

Недоступно

Список литературы

Abulfaraj ibn Javziy (1995). AMuntazam fiy tarixil muluk val umam (J. 18). Bayrut: Dorul kutubil ilmiyya.

Ali İpek (2011). Sultan Sencer Dönemi Merv’de İlmî Hareketlilik // II. Uluslararası Selçuklu Kültür Ve Medeniyeti - Bilim ve Düşünce Sempozyumu (C. 4). Konya: Selçuklu Belediyesi Yayınları.

Akyüz, Y. (2008). Türk Eğitim Tarihi. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Harman, Ö.F. (2010). Şehristani // Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (C. 38). İstanbul: TDVY.

Ibn Asir (1955). Lubab fiy tahzibil ansob (J. 2). Bag‘dod: Musanna.

Ibn Asir (1987). Komil fit tarix (J. 8). Bayrut: Darul Kutubil ilmiyah.

Ibn Asir (2003). Komil fit tarix (J. 9). Bayrut: Darul Kutubil ilmiyah.

Ibn Funduq Bayhaqiy (1935). Tatimmatu sivanil hikma. Lahor: Panjob universiteti.

Ibn Kasir (1993). Tabaqotul fuqahoush shofe’iyyin (J. 2). Bayrut: Maktabus saqofatid diniyya.

Ibn Xallikon (1978). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 1). Bayrut: Dorus sadr.

Ibn Xallikon (1978). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 2). Bayrut: Dorus sadr.

Ibn Xallikon (1978). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 3). Bayrut: Dorus sadr.

Ibn Xallikon (1978). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 4). Bayrut: Dorus sadr.

Ibn Xallikon (1977). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 5). Bayrut: Dorus sadr.

Ibn Xallikon (1977). Vafoyatul a’yon va anbau abnaiz zamon (J. 7). Bayrut: Dorus sadr.

Imamul Haramayn Juwayni (2000). A guide to conclusive proofs for the principles of belief (trans. by Dr. Paul E.Walker). Beirut: Garnet.

Kafesoğlu, İ. (1973). Büyük Selçuklu imparatoru Sultan Melikşah. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.

Mansurov, F., Badaruddin, F.Hj. (2011). Hace Yusuf Hemedani (İki Büyük Sufi Tarikatının İlham Kaynağı) // Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 26, Şanlıurfa.

Özarslan, S. (2001). Selçuklularda kelam ilmi ve kelam alimleri // I.Uluslararası Selçuklu kültür ve medeniyeti kongresi (C. 2). Konya.

Özköse, K (2000). Klâsiklerimiz/III: Risâle (İmam Abdülkerim Kuşeyrî - ö. 465/1072) // Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi (C. 2). Sayı: 4.

Piyadeoğlu, C. (2008). Büyük Selçuklular döneminde Horasan (1040-1157) // Doktora tezi. İstanbul.

Sadriddin Husayniy (1933). Axborud davlatis Saljuqiyya. Lohur: Panjob universiteti nashriyoti.

Sam’oniy (1988). Ansob (J. 3). Bayrut: Darul Janan.

Sam’oniy (1988). Ansob (J. 4). Bayrut: Darul Janan.

Sibt ibn Javziy (2013). Mir’atuz zamon fi tarixil ayon (J. 20). Damashq: Resalatul alamiyyah.

Süleyman Uludağ (2002). Kuşeyri, Abdülkerîm bin Hevâzin // Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (C. 26). Ankara: TDVY.

Tekeli, S. (1996). Büyük Selçuklu İmparatorluğunun uygarlığa katkıları // Erdem (C. 9).

Tojiddin Subkiy (1992). Tabaqotush shofe’iyyatul kubro (J. 3). Qohira: Doru ihyail kutubil arabiyya.

Tojiddin Subkiy (1992). Tabaqotush shofe’iyyatul kubro (J. 5). Qohira: Doru ihyail kutubil arabiyya.

Tojiddin Subkiy (1992). Tabaqotush shofe’iyyatul kubro (J. 6). Qohira: Doru ihyail kutubil arabiyya.

Tojiddin Subkiy (1992). Tabaqotush shofe’iyyatul kubro (J. 7). Qohira: Doru ihyail kutubil arabiyya.

Turan, O. (1969). Selçuklular Tarihi ve Türk-İslâm Medeniyeti. İstanbul: Turan.

Yazıcı, T. (1994). Abu Ali Farmedi // Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (C. 10). İstanbul: TDVY.

Yılmaz, S., Kaya, M.S. (2018). Selçuklu sultanı Tuğrul bey döneminde etkin bir âlim (Abdülkerim Kuşeyrî ve Şikâyetü Ehli’s Sünne başlıklı risalesi) // SDÜİF Dergisi, sayı 40.

Yoqut Hamaviy (1977). Mo‘jamul Buldon (J. 1). Bayrut: Dor Sodir.

Zahabiy (1996). Siyaru a’lamin nubala (J. 18). Bayrut: Resalah.

Zahabiy (1984). Siyaru a’lamin nubala (J. 19). Bayrut: Resalah.

Zahabiy (1985). Siyaru a’lamin nubala (J. 20). Bayrut: Resalah.

Zirikliy (2002). A’lam (J. 4). Bayrut: Dorul ilmi lil malayin.

Zirikliy (2002). A’lam (J. 6). Bayrut: Dorul ilmi lil malayin.

https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/10415 Güzelyüz, A. Abdullah-ı Ensarînin hayatı, eserleri ve tasavvufî görüşleri.

https://www.bukhari.uz/?p=25700&lang=oz Islomov, Z. Mahmud Zamaxshariy “Kashshof” asarining tafsirshunoslik rivojidagi o‘rni.