logo
calendar9 Aprel 2025
view10
Основной язык:Узбекский

Анализы отношений между фикхом и суфизмом

Область науки:Искусство и гуманитарные наукиРелигиоведение ​
pdf

8._Islom_ma_rifati_01_2....pdf

PDF

lock

АННОТАЦИЯ СТАТЬИ

quote
В статье анализируются взаимоотношения между суфизмом и фикхом, а также их значение в системе исламских наук. Показано, что концепции «сахв» и «сукр», возникшие в суфизме в третьем веке хиджры, и споры вокруг них разрешались в рамках шариата. Изложено, что Джунайд Багдади через идею «сахв» продвигал самообладание, а Баязид Бистами через «сукр» — концепцию божественной любви и фана. С целью уменьшения критики раскрыто, что Джунайд Багдади развивал суфизм в гармонии с шариатом и заложил основу суннитского суфизма. Также подчеркивается, что суфии в ответ на некоторые критики пропагандировали беседу вместо уединения, что особенно было важно в тарикате накшбандийа. Кроме того, описана критика суфиев ограничения фикха внешними предписаниями, их необходимость уделять внимание человеческому сердцу, что сформировало понятие «фикху батин».

АВТОРЫ

N.Tuychiyeva

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Теги

# суфизм# фикх# шариат# исламские науки# хакикат# суннитский суфизм# сахв# сукр# фикху захир# фикху батин

ПОХОЖИЕ СТАТЬИ

ДРУГИЕ СТАТЬИ ЭТОГО ЖУРНАЛА

Оценить статью

0
оценок: 0
5
4
3
2
1

Идентификаторы статьи

DOI:

Недоступно

Список литературы

Tarj. Ali Kamol (1998). Sharhul aqoid. Bayrut: Darul ihya atturosul arobiy.

Usmonov I. (2022) Tasavvufning shakllanish bosqichida fiqh ilmi bilan munosabati (J. 3). № 1: Renecsansa Sentralnoy Azii.

Yusuf Şavqīy Yavuz (2011). İlham. Istanbul: Diyanet Vakfı İslām Ansiklopedisi yayın evi.

Abdurrahmon Ibn Xaldun (1980). Muqaddima. – Qohira: Matbau shari’a. 1980. –B.521.

Abu Mansur Moturidiy (2023). Ta’vilotul Qur’on (J. 25-26). Toshkent: Hilol-Nashr.

Abu Nasr Sarroj (1960). Luma’. Bag‘dod: Darul kutubul muyassar.

Abu Tolib Makkiy (2007). Qutul qulub (J. 2). Beyrut: Daru’l Kutubi’l Ilmiyye, 2. Basım.

Ali Samīn Neşşār, Neşʾetu’l fikri’l felsefī fi’l Islām. Kahire: Dāru’l Me‘ārif.

Alouddin Samarqandiy, Abu Bakr Muhammad Akbar. Sharhi ta’vilotul Qur’on. Sulaymoniya kutubxonasi. Madina bo‘limi.

Başer.H. (2015). Sünni Tasavvufun Teşekkül Sürecinde Şeriat-Hakikat İlişkisi Sorunu (Hicrī III. ve IV. Yüzyıllar). Doktora Tezi. İstanbul. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Belhaj A. (2013). // Legal Knowledge by Application: Sufism as Islamic Legal Hermeneutics in the 10th/12th Centuries. Studia Islamica 108. Koninklijke Brill NV, Leiden.

Dursun.A. (2020). Tasavvuf Fıkıh İlişkisi. Doktora Tezi. İstanbul. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Ebū Abdullah Hārizmī (1930). Mefātīhu’l ulūm, Yay. Haz. Osman Halil.

Ebū’l Abbās Ahmed bin Ahmed Fāsī Zerrūk (2005). Kavāʿidu’t tasavvuf, thk. Abdülmecīd Hayālī. Beyrut: Dāru’l kutubi’l ilmiyye.

Ibn Taymiya Abul Abbos Taqiyuddin Ahmad bin Abdulhalim bin Majdiddin (2005). Majmuu fatavo. Qohira: Darul vafo.

Ibn Xaldun Abu Zayd Valiyuddin Abdurahmon bin Muhammad (1996). Shifous soil li tahzibil masoil. Damashq: Darul fikr.

Imom Buxoriy (1992). Jome’us sahih (J. 4). Toshkent: Qobuslar bosh tahririyati.

Imom Rabboniy (2023). Maktuboti Rabboniy. Toshkent: Factor press.

Karaman.H. (2019). Tasavvuf Şeriatsız Olmaz, İstanbul: İz yayıncılık.

Muslim (2024). Sahihi Muslim. Toshkent: Hilol nashr. 69-hadis.

Mustafa Şeref Aydın (2023). Tasavvuf Fıkıh İlişkisi. Ankara: Fecr Yayınları.

Nizomuddin Shoshiy (2016). Usulush Shoshiy. // Tarjima va izohlar muallifi: A. Ahmadaliyev // o‘zbek tiliga akademik tarjima. Toshkent: Movarounnahr.

Serrāc (2016). Luma’ (İslam Tasavvufu). Turkiye.

Serrāc, Luma’ (2020). Ankara: Yayin evi.