Мақола муаллифи болалик даврларидаги китобхонлик маданияти, қиш кунларининг қорли-қировли оқшомларида овоз чиқариб ўқиш каби ўзига хос анъаналар шаклланганлигини ғурур билан тилга олиб ўтади. Шунингдек, ўзбек халқ эртаклари ва XIX – XX асрларда араб ёзувида литографик усулда нашр этилган китоблар, Ўрта Осиё халқлари достонларидаги афсонавий ва ярим афсонавий қаҳрамонлари – «Aлпомиш», «Гўрўғли», Рўстам, Суёвуш, Чингизхон, Амир Темур ва бошқалар тўғрисида кўплаб ҳикояларни ўқиб дунёқарашлари кенгайиб борганлигини, ота-онаси томонидан вақти-вақти билан сотиб олинган Ойбекнинг «Навоий», Асқар Мухторнинг «Опа-сингиллар» романлари, Ғафур Ғуломнинг «Шум бола» қиссалари, Мухтор Авезовнинг «Абай йўли» романининг ўзбекча таржималарини ўқиб йиғилган китоблардан оилавий кутубхонанинг шаклланганлигини ва китобга бўлган муҳаббатнинг пайдо бўлганлигини айтиб ўтади