УЙҚУДАГИ ОБСТРУКТИВ АПНОЭ СИНДРОМИНИ ЮРАК ҚОН-ТОМИР КАСАЛЛИКЛАРИ ХАВФ ОМИЛИ СИФАТИДА ЎРГАНИШ ВА ЭРТА ДИАГНОСТИКА ҚИЛИШ ТАМОЙИЛЛАРИ

Йиғилган сўнгги маълумотларга клиник кардиологияда УАОСга бўлган қизиқиш ортган, чунки асорат сифатида ЮҚТ касалликлари ва унинг оғир асоратлари ривожланади. Уйқу давомида юқори нафас йўлларида коллапс юзага келиши кундузги уйқучанлик, бош оғриғи ва когнитив дисфункцияга олиб ке- лади. Қисқа вақт давомида УОАС бўлиши артериал гипертония, инсульт ва қандли диабет ва иш даво- мида кўнгилсиз ҳолатларга сабаб бўлиши мумкин. Ҳозирги кунда УОАСни даволашда олтин стандард бўлиб СИПАП – терапия (инглиз тилида Continuous Positive Airway Pressure) ҳисобланади. СИПАП – терапия ёрдамида апноэни тўлиқ бартараф этиш, беморнинг уйқу ва ҳаёт сифати яхшиланишига олиб келади. СИПАП – терапиядан юқори даражада фойдаланиш юрак-қон томир касалликларида ўлимни камайтиради ва соғлиқни сақлаш ресурсларига бўлган эхтиёжни қисқаради. СИПАП терапия тарафдорлари турли адабиётларда 46 % дан 83 % гачани ташкил қилади. СИПАП терапиядан етарли даражадаги терапевтик эффект олиш учун СИПАП аппарат тун давомида 4 соат тақилиши керак ва бу уйқунинг 60 – 70 % ини ташкил қилиши керак.