ШАРҚ ТАБОБАТИНИНГ ЗАМОНАВИЙ МЕДИЦИНАДАГИ ЎРНИ

Одамзод яралган илк даврлардан табобатга эҳтиёж ҳамиша бўлган. Ибн Сино томонидан жаҳон тиб илми тарихида жуда катта мавқега эга бўлган “Тиб Қонуни” китоби яратилди. Шарқда шу қадар эъ- тибор қозонган “Қонун” Ғарб мамлакатларида ҳам шуҳрат қозонди ва Европа врачлари қўлида асо- сий қўлланмага айланди. Шарқ табобати (ШТ) даволаш усулларининг туб илдизлари ҳозирги “Ғарб” дунёқарашидан тубдан фарқ қилади. ШТининг муҳим қадимий даволаш услубларидан бири Хитой игнарефлексотерапиясидир (ИРТ). ШТда даволаш қуйидаги йўсинда; I- ИРТ, II- куйдириш ва III- гиёҳлар билан даволаш. ИРТ қисқа вақт ичида самара кўрсатиши ва камхаржлиги билан ажралиб туради. ИРТ қўшиб ишлатилганда кўплаб даволаш услубларининг таъсирчанлигини кучайтириши ёки ўрнини босиши ва фармокологик дори-дармонлар- нинг дозасини етарли даражада камайтириши мумкин. ЖСС ташкилотининг 1978 йил Олмаота деклорациясида табобат ва медицина бир-бирини тўлдириши кўрсатилган. Медицинамизнинг деярли барча йўналишларида ҳам кенг тарқалиб бораётган даволаниши қийин ке- чаётган ёки замонавий дори-дармонлар самараси жуда кам бўлган ҳолатларда, Шарқ табобати амалё- ти яхши ёрдам бериши эҳтимоли жуда катта.