Одамзод яралган илк даврлардан табобатга эҳтиёж ҳамиша бўлган. Ибн Сино томонидан жаҳон тиб илми тарихида жуда катта мавқега эга бўлган “Тиб Қонуни” китоби яратилди. Шарқда шу қадар эъ- тибор қозонган “Қонун” Ғарб мамлакатларида ҳам шуҳрат қозонди ва Европа врачлари қўлида асо- сий қўлланмага айланди. Шарқ табобати (ШТ) даволаш усулларининг туб илдизлари ҳозирги “Ғарб” дунёқарашидан тубдан фарқ қилади. ШТининг муҳим қадимий даволаш услубларидан бири Хитой игнарефлексотерапиясидир (ИРТ). ШТда даволаш қуйидаги йўсинда; I- ИРТ, II- куйдириш ва III- гиёҳлар билан даволаш. ИРТ қисқа вақт ичида самара кўрсатиши ва камхаржлиги билан ажралиб туради. ИРТ қўшиб ишлатилганда кўплаб даволаш услубларининг таъсирчанлигини кучайтириши ёки ўрнини босиши ва фармокологик дори-дармонлар- нинг дозасини етарли даражада камайтириши мумкин. ЖСС ташкилотининг 1978 йил Олмаота деклорациясида табобат ва медицина бир-бирини тўлдириши кўрсатилган. Медицинамизнинг деярли барча йўналишларида ҳам кенг тарқалиб бораётган даволаниши қийин ке- чаётган ёки замонавий дори-дармонлар самараси жуда кам бўлган ҳолатларда, Шарқ табобати амалё- ти яхши ёрдам бериши эҳтимоли жуда катта.