logo
calendar11 Sentabr 2026
view13
Asosiy til:O'zbek

Omonimiya fenomeni va uning jahon tilshunosligida o‘rganilishi

Fan yo'nalishi:Til va tilshunoslik
pdf

2_41b46260.pdf

PDF

MAQOLA ANNOTATSIYASI

quote
Ushbu maqolada omonimiya hodisasining nazariy asoslari, uning til tizimidagi o‘rni va funksional xususiyatlari yoritiladi. Jahon tilshunosligida omonimiyaga oid ilmiy qarashlar, xususan, semantik, strukturalistik va kognitiv yo‘nalishlar doirasidagi talqinlar tahlil qilinadi. Omonimlarning leksik, grammatik hamda sintaktik sathlarda namoyon bo‘lishi ilmiy misollar asosida ko‘rib chiqiladi. Shuningdek, omonimiyaning nutqdagi kommunikativ ahamiyati va uning ma’no anglash jarayonidagi o‘rni asoslanadi.

MUALLIFLAR

N.Sayidiraximova

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Teglar

# semantika# polisemiya# kognitiv tilshunoslik# strukturalizm# omonimiya# til tizimi# ma'no# leksik omonim# grammatik omonim# sintaktik omonim

O'XSHASH MAQOLALAR

SHU JURNALDAGI BOSHQA MAQOLALAR

Maqolani baholang

0
0 ta baho
5
4
3
2
1

Maqola idintifikatorlari

ROI:

Mavjud emas

DOI:

Mavjud emas

Foydalanilgan adabiyotlar

Аристотель. Сочинения в четырех томах. Том 2. – М.: Мысль, 1978. – С. 51.

Парибок А.В. Аристотелевская дифференциальная семантика // Сборник: Структура текста. – М.: Наука, 1980. – C. 229-241.

Гарин С.В. Из истории логики. Семантика омонимия в логике Порфирия. [Электронный ресурс] // Studia Humaniatia: муждунар. электронный науч.журнал. – Режим доступа: http://st-hum.ru/content/grain-sv-iz-istorii-logiki-semantika-omonimii-v-logike-porfiriya.

Порфирий. Введение к Категориям Аристотеля (Исагог) // Аристотель. Категории. – М.: ГСЭИ, 1939.

Лосев А. Ф. История античной эстетики. Софисты. Сократ. Платон. – М.: Искусство, 1969. – С. 32-36.

Bréal M. Essai de sémantique: science des significations. – Paris: Hachette, 1897.

Gilliéron J. Pathologie et thérapeutique verbales. – Paris: Champion, 1921.

Nyrop K. Grammaire historique de la langue française. Vol. 4: Sémantique. – Copenhagen, 1913.

Bally Ch. Précis de stylistique. – Genève, 1905.

Simplicius. On Aristotle Categories 1-4. (Translated by Michael Chase). – Bloomsbury Academic, 2014.

Dubreil G. Étude sur l’homonymie // Revue des langues romanes. – Montpellier, 1882. –№ 21. – P. 5-30.

Granger L. Dictionnaire des homonymes de la langue française. – Paris: Librairie Larousse, 1894.

Боэций. Комментарий к категориям Аристотеля // Утешение философией и другие трактаты. – М.: Наука, 1990.

Карпов В.И. К вопросу изучения лексической омонимии в зонах взаимодействия язқка и диалектов // Филологияческие науки. Вопросы теории и практики. – М., 2017. –№10/76. – С. 98-101.

Куданова З.К. Омонимия и полисемия при феминизации наименований профессий и должностей в современном французском языке (на материале французских СМИ) // Вестник ДГУ. – М., 2018. –С.79-88.

Эман Э. Об омонимии в немецком языке // Вопросы языкознания. – М., 1960. – №5. – С.117-124.

Трнка Б. Замечание об омонимии // Пражский лингвистический кружок. Сб.ст. под ред. Н.А.Кондрашева. – М.: Прогресс, 1967. – С.272-276.

Wojan K. The lexsical homonymy of the Finnish language. – Budapesht: Uralisztikai Tanulmanyok 17, 2007. – P. 348-358.

Awramiuk E. Systemowosc polskiej homonimii miedzyparadygmatycznej. – Bialystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Bialymstoku, 1999. – P. 242.

Ульманн C. Семантические универсалии // Новое в лингвистике. – М., 1970. – Вып. V (Языковые универсалии). – С. 250-299.