Араб тилшунослигидаги атамаларнинг илмий ўрганилиши

Ушбу мақолада араб тилшунослигида атамашунослик фанининг шаклланиши, ривожланиш босқичлари ва унинг илмий аҳамияти атрофлича таҳлил қилинади. Атамаларнинг сарф ва наҳв фанлари билан узвий боғлиқлиги, уларни билиш араб тилини чуқур ўзлаштиришда ҳал қилувчи омил экани асослаб берилади. Шунингдек, атаманинг илмий тушунча сифатида вужудга келиши, унинг луғавий ва шаръий маънолари ўртасидаги фарқлар ёритилади. Мақолада Қуръони карим, исломий илмлар, калом ва наҳв илми доирасида илк атамаларнинг пайдо бўлишига алоҳида эътибор қаратилган. Араб тилида атама яратиш усуллари — иштиқоқ, қиёс, мажоз, таъриб, наҳт ва генерация каби воситалар илмий мисоллар асосида таҳлил қилинади.