Мазкур мақолада Фахрий Ҳиравийнинг ғазалиётда бадиий санъатнинг мураккаб турларидан бири бўлган “Радд” яъни, қайтариш санъатини қўллаш маҳорати ёритилади. Ушбу санъатдан аксарият ҳолатда шоирнинг ижодий ниятини ўқувчига етказиш, сўзнинг таъсир кучини, оҳангдорлигини ошириш, бирор бир ҳолатга урғу бериш мақсадида қўлланилади. Мақолада Фаҳрий томонидан “радд” нинг 11 та тури, жумладан, садр, ажуз, зарб, аруз, ибтидо ва ҳашв турлари кенг қўлланилганлиги шеърий мисоллар орқали асосланилади. Тадқиқотда Саид Ҳисомиддин Рошидий томонидан жамлаб тартиб берилган “Равзат ус-салотин” ва “Жавоҳир ул-ажойиб” рисоласига илова тарзида киритилган Фаҳрий девони танлаб олинди. Тадқиқотда шоир ғазалларнинг мавзулар кўлами ҳам ўрганилди, уларда ёр тимсоли ва таърифи, табиат таснифи, айрилиқ мотиви, соқийга мурожат, улуғлаш, яшашдан нола, умидворлик ва тасаввуфий мотивлар кенг қўлланилганлиги аниқланди.