Mazkur maqolada til siyosati zamonaviy davlatlar milliy xavfsizligining muhim tarkibiy omili sifatida tahlil qilingan. Tadqiqotchi Kopengagen maktabi yondashuviga tayanib, tilni ijtimoiy barqarorlik, milliy o‘zlik, axborot-kognitiv xavfsizlik va suverenitetni ta’minlovchi hodisa sifatida talqin etadi. Til siyosati nafaqat lingvistik jarayon, balki siyosiy legitimlik, ichki mobilizatsiya va tashqi geosiyosiy taʼsir instrumenti ekanligi asoslab berilgan. Maqolada tilni rejalashtirish, lingvistik imperializm hamda “yumshoq kuch” nazariyalari doirasida tilning ichki va tashqi funksiyalari ochib berilgan. Qiyosiy tahlil asosida Oʻzbekiston, Rossiya, Qozogʻiston, Fransiya va Xitoy tajribasi oʻrganilib, turli til siyosati modellari koʻrsatilgan. Tadqiqot natijalari shuni koʻrsatadiki, globallashuv va axborot urushi sharoitida til siyosati milliy o‘zlik barqarorligi hamda davlatning kognitiv xavfsizligiga bevosita taʼsir koʻrsatadi. Maqolada Oʻzbekiston uchun til xavfsizligini mustahkamlashga qaratilgan institutsional va strategik yoʻnalishlar taklif etilgan.