logo
calendar24 Fevral 2026
view23
Asosiy til:O'zbek

Musulmon olimlarining dinlarni tadqiq etishdagi uslublari

Fan yo'nalishi:Dinshunoslik ​Madaniyatshunoslik ​Tilshunoslik va til
pdf

9_e8b72137.pdf

PDF

ISLOM ZIYOSI

ISLOM ZIYOSI

Maqola chop etishsee more

MAQOLA ANNOTATSIYASI

quote
Ushbu maqolada musulmon olimlarining dinlarni tadqiq etishdagi uslublari tarixiy, nazariy va metodologik jihatdan keng qamrovda tahlil qilingan. Tadqiqotda islom ilmiy anʼanasida shakllangan dinshunoslik yondashuvlarining manbalari, rivojlanish bosqichlari hamda ularning zamonaviy dinshunoslik fanidagi oʻrni ilmiy asosda yoritilgan. Xususan, Qurʼon va hadisda boshqa dinlarga munosabat masalasi, ilk musulmon olimlarining ilmiy xolislik va bagʻrikenglik tamoyillariga asoslangan qarashlari tadqiq etilgan. Shuningdek, Abu Rayhon Beruniy, Shahristoniy, Ibn Hazm, Farobiy, Ibn Sino kabi buyuk musulmon mutafakkirlarining asarlari asosida tarixiy-taqqoshlash, manbashunoslik, filologik-tahliliy, ratsional-falsafiy, empirik va fenomenologik uslublarning mazmun-mohiyati ochib berilgan. Musulmon olimlarining dinlarni tadqiq etishdagi uslublari Gʻarb dinshunosligi metodlari bilan qiyosiy tahlil qilinib, ularning zamonaviy diniy tadqiqotlar, konfessiyalararo muloqot va diniy bagʻrikenglikni taʼminlashdagi ahamiyati asoslab berilgan.

MUALLIFLAR

M.Ibrohimova

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Teglar

# manbashunoslik# Abu Rayhon Beruniy# musulmon olimlari# dinlarni tadqiq etish# dinshunoslik metodologiyasi# Shahristoniy# Ahmad Shalabiy# zamonaviy musulmon olimlarining yondashuvlari

O'XSHASH MAQOLALAR

SHU JURNALDAGI BOSHQA MAQOLALAR

Maqolani baholang

0
0 ta baho
5
4
3
2
1

Foydalanilgan adabiyotlar

Abduhalimov B. (2002). Abu Rayhon Beruniy / Buyuk allomalarimiz. – Toshkent: Toshkent Islom universiteti.

Abu Rayhon Beruniy. (1995). Hindiston. Tarjima: A. B. Xalidov, Yu. N. Zavadovskiy. // Tanlangan asarlari, Tom II. Toshkent: Fan, 1963. Qayta nashr: M.: Ladomir.

Adam Mez. (1997). Musulmon renessansi. – Toshkent: Fan.

Mukhamedov, N., & Turambetov, N. METHODOLOGIES EMPLOYED BY AL BERUNI IN THE ANALYSIS OF RELIGIOUS SYSTEMS // Asian Journal of Multidimensional Research ISSN: 2278-4853 Vol. 12, Issue 12, December 2023 SJIF 2022 = 8.179 -P.105-110.

Shalabiy, Ahmad. (1960). Muqaranat al-adyon. – Qohira: Maktabat an-Nahda al-Misriyya.

Encyclopaedia of Islam, New Edition. (2000). "Shalabī, Aḥmad." – Leiden: Brill.

Fazlur Rahman. (1982). Islam and Modernity: Transformation of an Intellectual Tradition. – Chicago: University of Chicago Press.

George Makdisi. (1981). The Rise of Colleges: Institutions of Learning in Islam and the West. – Edinburgh: Edinburgh University Press.

Ibn Hazm al-Andalusiy. (1985). Al-Fasl fi al-milal va al-ahvo va an-nihal. – Bayrut: Dar al-Jil.

Jacques Waardenburg. (1999). Muslim Perceptions of Other Religions. – Oxford: Oxford University Press.

John L. Esposito. (2010). Islam: The Straight Path. – New York: Oxford University Press.

Khaled Abou El Fadl. (2002). The Place of Tolerance in Islam. – Cambridge: Harvard University Press.

Marshall G. S. Hodgson. (1974). The Venture of Islam. – Chicago: University of Chicago Press.

Muhammad Arkoun. (1994). Rethinking Islam: Common Questions, Uncommon Answers. – Boulder: Westview Press.

Muhammad Arkoun. (1994). Rethinking Islamic Studies. – London: Routledge.

Shahristoniy, Muhammad ibn Abdulkarim. (1992). Al-Milal va an-nihal. – Bayrut: Dar al-Kutub al-Ilmiyya.

W. Montgomery Watt. (1985). Islamic Philosophy and Theology. – Edinburgh: Edinburgh University Press.