logo
calendar16 Sentabr 2025
view9
Asosiy til:O'zbek

Temuriylar va Usmoniylar o‘rtasidagi diplomatik munosabatlar

Fan yo'nalishi:TarixSiyosatshunoslik va xalqaro munosabatlar ​
pdf

5_23178ea3.pdf

PDF

MAQOLA ANNOTATSIYASI

quote
Uch ming yillik o‘zbek davlatchiligi tarixida Temuriylar sulolasi madaniy, iqtisodiy, siyosiy va harbiy jihatdan eng yuksak bosqichlardan biri sifatida boshqa sulolalardan farqlanadi. Bu esa nafaqat ichki siyosat va madaniyat taraqqiyoti, balki tashqi siyosat borasida ham katta muvaffaqiyatlar bilan xarakterlanadi. Tarixiy manbalarda qayd etilishicha, Amir Temur (1336–1405) va uning vorisi Shohruh Mirzo (1377–1447) hukmronligi davrida Temuriylar sulolasi Usmoniylar sulolasi bilan olib borilgan diplomatik munosabatlarda siyosiy va geosiyosiy jihatdan ancha ustun mavqeda bo‘lgan. Bu ustunlik ikki sulola o‘rtasidagi strategik aloqalarda, harbiy-diplomatik munosabatlarda hamda mintaqaviy kuchlar muvozanatini shakllantirish jarayonida yaqqol namoyon bo‘lgan. Mazkur maqolada arab, fors, usmonli va ovropa manbalariga suyangan holda Temuriylar va Usmoniylar sulolalari o‘rtasidagi diplomatik munosabatlar qay yo‘sinda olib borilganligi va qanday natijalar bo‘lganligi tahlil qilingan.

MUALLIFLAR

E.Turdimirzayev

O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI FANLAR AKADEMIYASI TARIX INSTITUTI

Teglar

# Amir Temur# Mamluklar# Usmoniylar# Temuriylar# Shohrux Mirzo# Sulton Boyazid# Sulton Mehmed# Sulton Murod# elchilik

O'XSHASH MAQOLALAR

SHU JURNALDAGI BOSHQA MAQOLALAR

Maqolani baholang

0
0 ta baho
5
4
3
2
1

Maqola idintifikatorlari

Foydalanilgan adabiyotlar

Abdurazzoq Samarqandiy. (2008). Matlai Sa’dayn va Majmuai Bahrayn. – 2-jild 1- bo‘lim. Toshkent: O‘zbekiston, 2008. B. 632.

Abdurazzoq Samarqandiy.(2008). Matlai Sa’dayn va Majmuai Bahrayn. 2-jild 2- bo‘lim. Toshkent: O‘zbekiston, 2008. B. 849.

Ali Ibn Dovud as-Sirofiy. (1970). Nuzhatun nufus va al-abdan fi tavarixi az-zaman. – Qohira: Matbaatu darul kutub, 1970. 3-jild. B. 576.

Aşık Paşazade. (2003). Osmanoğulları›nin Tarihi. İstanbul: K Kitaplığı, 2003, S. 615.

Ahat Andijan. (2019). Emir Timur: Tarih, Siyaset, Miras. İstanbul: Selenge, 2019. S. 927.

Aziz ibn Erdeshir Esterabadi. (1990). Bezm u Rezm. –Ankara: Kultur bakanligi, 1990. S. 506.

Azamat Ziyo. (2001). O‘zbek davlatchiligi tarixi. –Toshkent: Sharq, 2001. B. 367.

Ebu Bekr-i Tihrani. (2011). Kitab-i Diyarbekriyye. –Ankara: Turk Tarih Kurumu, 2011. S. 418.

Hayrunnisa Alan. (2007). Bozkirdan Cennet Bahchasine Timurlular 1360-1505. –İstanbul: Otuken, 2007. S. 329.

Hondamir. (2013). Habib us-siyar fi axbori afrodi bashar. Toshkent: O‘zbekiston, 2013. B. 1271.

Hakki Uzunçarşili. (1937). Karamanoğulları Devri Vesikalarindan İbrahim Beyin Karaman İmareti Vakfiyesi // Belleten 1. 1937. S. 56–127.

Ibn Hajar Asqaloniy. (1994). Inbaul gumur bi anbail umur. Qohira: 1994. 1-jild. B. 585.

Ibn Tag‘riberdi. (1971). An-nujum az-zohira fi muluki Misr va al-Qohira. – Qohira: Darul kutub Misriyya, 1971. 12-jild. B. 457.

Ibn Shihna. (1994). Rovzul manozir fi ilmi availi va avaxiri. – Bayrut: Darul kutub ilmiyya, 1994. B. 344.

Ibn Arabshoh. (2019). Ajoib al-maqdur fi tarixi Taymur. Toshkent: Fan, 2019. B. 513.

İsmail Aka. (2022). Mirza Shahruh: Timur’un hukumdar o‘g‘lu Uluğ Bey’in Babası (1405-1447). İstanbul: Kronik, 2022. S. 305.

Nizomiddin Shomiy. (1996). Zafarnoma –Toshkent: O‘zbekiston, 1996. B.528.

Taqiyuddin Maqriziy. (1997). As-suluk lima’rifati duval al-Muluk. Bayrut: Darul kutub ilmiyya, 1997. 5-jild. B.464.

Yashar Yujel. (1970). Kadı Burhaneddin Ahmed Ve Devleti. Ankara: Ankara universitesi basımevi, 1970. S. 223.

Cuneyt Kanat. (2022). Memluk Timurlu münasebetleri. Ankara: Turk tarih kurumu, 2022.

Ca’feri b. Muhammed el-Hüseynî. (2011). Tarih-i Kebîr. Ankara: Turk tarih kurumu, 2011. S. 314.

Sherefüddin Ali Yezdi. (2013). Zafernâme. İstanbul: Selenge, 2013. S. 512.

Feridun Bey. (1583). Münşeatü’s-selatin I. –İstanbul. S. 576.

Gürol Pehlivan. (2008). Varna Savaşi Ve Bir Tarih Kaynaği Olarak Gazâvatnâmeler // January 2008 Journal of Turkish Studies Volume 3 Issue 4(3): 598-617