logo
calendar11 Iyun 2025
view6
Asosiy til:O'zbek

XVII asr mintaqadagi diniy-falsafiy fikrga ta'sir etgan g'oyaviy omillar xususida

Fan yo'nalishi:San'at va gumanitar fanlarFalsafaDinshunoslik ​Madaniyatshunoslik ​
pdf

10_b7e7d7a4.pdf

PDF

MAQOLA ANNOTATSIYASI

quote
Maqolada XVI asr oxiri – XVII asr boshlarida Markaziy Osiyo hududida yashovchi xalqlarning diniy-falsafiy qarashlariga ta'sir ko'rsatgan g'oyaviy omillar aks ettirilgan. Bu davrda g'oyaviy omillarning geografik hududi keng bo'lib, davlat chegaralarining beqarorligi, turli tillar va millatlarning mavjudligi ta'sir o'tkazgan. Diniy falsafa rivoji, allomalar qarashlari, xususan, Muhammad Sharif Buxoriyning "Favoid Xoqoniyya" asari, kalom falsafasi va tasavvuf ta'limotining jamiyatga ta'siri tahlil qilingan. Boburiylar saltanati bilan madaniy aloqalar, Mirzo Bedil, Nosiraddin Tusiy, Jaloliddin Davoniy kabi mutafakkirlarning merosi hamda Naqshbandiya va Kubraviya tariqatlarining g'oyaviy ta'siri ko'rib chiqilgan. Maqolada o'sha davrdagi g'oyaviy kurashlar, diniy mutaassiblik va erkin fikrning rivojlanish sharoitlari yoritilgan.

MUALLIFLAR

Y.Sadikov

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Teglar

# fikr# o'rta asr# g'oya# ruh# faylasuf# qarashlar# sharh# Borliq# jamoatchilik# olim# saltanat# risola# abadiylik# mistik

O'XSHASH MAQOLALAR

SHU JURNALDAGI BOSHQA MAQOLALAR

Maqolani baholang

0
0 ta baho
5
4
3
2
1

Maqola idintifikatorlari

Foydalanilgan adabiyotlar

Абу Абдалла Занжани. (1985). Ал-Файласуф ал-фариси ал-кабир Садриддин Шийрази. / на персидском яз. Душанбе. С. 6.

Алиқулов Х.А. (1983). Социально-утопические идеи а Средней Азии. Ташкент : Фан. C. 87.

Аликулов Х.А. (1992). Этические воззрения мыслителей Средней Азии и Хоросана. Ташкент : Фан, 1992. 97 с.

Асмус В.Ф. (1976). Античная философия. М. : Высшая школа. C. 198 – 207.

Беляев Е.А. (1957). Мусульманское сектанство (Исторические очерки). М. : Издательство восточной литературы. 102 с.

Иванов П.П. (1958). Очерки по истории Средней Азии. М. : Из-во восточной литературы. C. 87 – 88.

Иванов М.С. (1952). Очерки истории Ирана. М., 1952. 468 с.

Каримов Э.Э. (1991). Некоторые аспекты политической и религиозно- философской практики тариката Накшбандия в Мавараннахре XV в. // Из истории суфизма: источники и социальная практика. Ташкент : Фан, 1991. 80 с.

Логико-гнесеологические идеи Мир Саййида Шарифа Джурджани. (2018). Логико-гнесологические идеи мыслителей Средней Азии. Ташкент : Фан, 2018. С. 13.

Муҳаммад Шариф Бухари. (1195). Зубдат ул-афкар. Қўлёзма, ЎзФА, Абу Райҳон Беруний номли Шарқшунослик институти. Инв. № 8017. Б. 209, 277, 292.

Мўминов И.М. (1957). Мирзо Бедилнинг фалсафий қарашлари. Тошкент,1957. Б.32.

Мўминов И.М. (1976). Танланган асарлар. Тошкент : Ўзбекистон. Т. I. C. 315.

Нуриддинов М.Н. (2023). Из истории общественно-философской мысли Средней Азии эпохи позднего феодализма. Ташкент : Info capital books. 134 с.

Сагдиев А.В. (1975). Учение Ибн Рушда о соотношении философии, теологии и религии и его истока в трудах ал-Фараби. М. : Наука. C. 120.

Саййид Хусейн Насер.(1347). Тегеран : Маариф исламий. – 133 с.

Саййид Джалолиддин Оштийази. (1351-1357 х). Мунтахаботи аз осори хукамои олихи ийрон. Т. I-IV. Тегеран. 45 с.

СВР. РУз.(1957). Т. 4. Ташкент. С. 339.

Семенов А.А. (1928). Забытый среднеазиатский философ XVII века и его “Трактат о сокрытом” // Известия общества для изучения Таджикистана и иранских народностей за его пределами. Ташкент. Т. I. C. 157.

“Қозий Муборак”. ЎзФА, Абу Райҳон Беруний номли Шарқшунослик институти, инв. № 5549-II, 100 бет (араб тилида).

Шарипов А.Д. (1978). Беруний ва Ибн Синонинг фалсафий ёзишмалари. - Фалсафа масалалари, 1978, №10. Б. 128.

Қодиров М. (1977). Журжонийнинг фалсафий фикрлари. Ўзбекистонда ижтимоий-фалсафий фикр тарихи бўйича мақолалар. Тошкент : Фан. 199 б.

Мухаммад Шариф Бухари. (1196). Фавоид Хокониййа. Қўлёзма, ЎзР ФА, Абу Райҳон Беруний номли Шарқшунослик институти. Инв. № 5444, 7747.