logo
calendar2 Sentabr 2026
view9
Asosiy til:Rus

Intellektual salohiyat falsafiy paradigma sifatida: jamiyat taraqqiyotidagi o‘rni va ahamiyati

Fan yo'nalishi:San'at va gumanitar fanlar (turli xil)Ijtimoiy fanlar (turli xil)
Milliy fan yo'nalishi (OAK):09.00.04 — Ijtimoiy falsafa
pdf

2026-2-SON.-81-86_84601f51.pdf

PDF

MAQOLA ANNOTATSIYASI

quote
Mazkur maqola intellektual salohiyatni jamiyatning barqaror rivojlanish imkoniyatlarini belgilovchi murakkab ijtimoiy-ma’naviy hodisa sifatida falsafiy jihatdan anglashga bag‘ishlangan. Tadqiqotning maqsadi intellektual salohiyatning mohiyatini ochib berish, uning tarkibiy qismlarini aniqlash hamda ijtimoiy, madaniy va axloqiy jihatlarni shakllantirishdagi rolini tahlil qilishdan iborat. Tadqiqotda intellektual salohiyat haqidagi ilmiy qarashlarning falsafiy tahlilidan foydalanilgan, uni shakllantirish va ro‘yobga chiqarishni ta’minlovchi shaxs, ijtimoiy guruhlar va jamiyat institutlari o‘rtasidagi o‘zaro ta’sir mexanizmlari ko‘rib chiqilgan.

MUALLIFLAR

К.Аликулов

"ZARMED UNIVERSITETI" MAS'ULIYATI CHEKLANGAN JAMIYAT

У.Абдурахмонов

"ZARMED UNIVERSITETI" MAS'ULIYATI CHEKLANGAN JAMIYAT

Teglar

# ma’naviyat# intellektual salohiyat# intellekt# ijtimoiy hamkorlik# paradigma# bilim etikasi# ilmiy salohiyat

O'XSHASH MAQOLALAR

SHU JURNALDAGI BOSHQA MAQOLALAR

Maqolani baholang

0
0 ta baho
5
4
3
2
1

Foydalanilgan adabiyotlar

Бекмуродов, М. (2019). Теория эмерджентности и её значение для социалного развития. Вещи и идеи. № 24, с. 24-30.

Касимов, Н. (2012). Вклад мусулманских философов Средневековя в развитие идеи разума. Историко-философский журнал, № 1, с. 45–52.

Хусейнов, А. (2015). Теория «Фаласифа» и её влияние на развитие науки. Философские науки, № 2, с. 89–97.

Древнегреческие философы и источники. (1999). Философия античности в контексте развития знаний. М.: Академия. с. 45.

Хайруллаев, М.М. (2001). Исламская философия и развитие идеи разума. Ташкент: Академия Узбекистана.

Понкин, И.В. (2013). История развития системы интеллектуалной собственности. Юридический журнал, № 5, с. 124-132.

Ким, Х. (2020). Инновационная политика Южной Кореи. Мировая экономика и международные отношения, № 11, с. 12–26.

Леонидова, Г.В. (2014). "Интеллектуалный Потенциал Населения:Теоретико-Методологические Основы Исследования, " Economic and Social Changes: Facts, Trends, Forecast, CyberLeninka; Институт социално-экономического развития территорий Российской академии наук, issue 1 (31), pages 52-71.

Научная энциклопедия. (2014). Т. 3. М.: Научное издателство.

Фуко, М. (1994). Власт, знание и истины. Психология и философия, № 1, с. 45–50.

Павлов, А. (2017). Современная модел обучения и инновационная култура. Образование и инновации, № 3, с. 15–22.

Малинов, П. (2019). Междисциплинарное образование и развитие инновационного потенциала. Образование и наука, № 4, с. 36–44.

Гофман, Д. (2016). Интеллектуалный капитал и экономический рост. Россия и мир, № 3, с. 23–33.

Меркулова, Л. (2019). Националные стратегии научно-технологического развития. Наука и госуправление, № 2, с. 56–62.

Tyler T. R. Why People Obey the Law. — Princeton: Princeton University Press, 2006. — 320 p.

Walzer M. Spheres of Justice: A Defense of Pluralism and Equality. — New York: Basic Books, 1983. — 345 p.