logo
calendar8 May 2026
view8
Main language:Uzbek

The formation and development of scholarly traditions of Islamic law in Mawarannahr

Field of Science:History
pdf

2_f51cc02d.pdf

PDF

THE LIGHT OF ISLAM

THE LIGHT OF ISLAM

Publish Articlesee more

ARTICLE ANNOTATION

quote
This article examines the distinctive position of the Hanafi madhhab among other Islamic legal schools, intellectual traditions, and Sufi orders in Central Asia. The analyzed sources demonstrate that from the ninth century until the end of the thirteenth century, a continuous and enduring Hanafi scholarly tradition existed in Mawarannahr. Particular emphasis is placed on this aspect throughout the study. The article identifies prominent representatives of the madhhab, including muftis, mujtahids, teachers, authors of authoritative texts and works, as well as leading religious figures of their time. Information concerning their lives and scholarly activities has been collected and systematized. Drawing, first, upon the Hanafi intellectual tradition and, second, upon the analysis of the gathered materials, the study advances new scholarly conclusions regarding the history of these schools. The article presents bibliographic information on the jurists who emerged from the schools of Samarqand, Bukhara, Shash, Fergana, Khwarazm, and Ustrushana, which were formed in Mawarannahr, and also discusses the significance of their works for the development of the science of fiqh in the region. The study further analyzes the political and social conditions in the region that played an important role in the rise of these scholars and in the dissemination of their writings across various parts of the Muslim world. Drawing on specific examples, the article examines how these factors contributed to Mawarannahr’s emergence as a center for the development of the Hanafi school of law between the eleventh and fourteenth centuries.

AUTHORS

M.Kamilov

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Tags

# faqih# fiqh# Mawarannahr# Maturidism# Hanafism# schools of fiqh# gates of ijtihad# mujtahid

SIMILAR ARTICLES

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

References

Абдуллаев, А. (2002). Абуллайс ас-Самарқандий ҳаёти ва ижоди. Тошкент ислом университети илмий таҳлил ахбороти, (1), 28–31.

Абдулкарим ас-Самъоний. (1999). Насабнома (Ал-Ансоб) (А. Раззоқ, тарж.). Бухоро: Бухоро.

Абул Муин Насафий. (2017). Табсират ал-адилла (С. Оқилов, тарж. ва изоҳлар муаллифи, Ж. 1). Тошкент: Ҳилол-нашр.

Аз-Заҳабий. (б.й.). Сияру аълом ан-нубало (Ж. 18).

Ат-Тамимий. (б.й.). Ат-Табақот (Ж. 2).

Бартольд, В. В. (1963). История Туркестана. В Собрание сочинений (Т. 2, Ч. 1). Москва.

Bedir, M. (1999). The Early Development of Hanafi Usul al-Fiqh (Doctoral dissertation). Manchester: University Press.

Bedir, M. (2010). Buhara Hukuk Okulu (Vakıf hukuku bağlamında 10–13. yüzyıl Orta Asya Hanefi hukuku üzerinde bir inceleme). İstanbul: Edam Akademi Kitaplığı.

Brockelmann, C. (1937). Geschichte der arabischen Litteratur. Supplementband I. Leiden.

Исмоил Бошо ал-Бағдодий. (1992). Ҳадият ал-‘орифин. Байрут.

Камалиддинов, Ш. (1993). «Китоб ал-ансаб» Абу Са‘да Абдалкарима ибн Мухаммада ас-Сам‘ани как источник по истории и истории культуры Средней Азии. Ташкент.

Каҳҳола, У. Р. (1980). Муъжам ал-муаллифин (Ж. 2). Байрут: Дор иҳёи-т-турос ал-арабий.

Комилов, М. М. (2000). Мовароуннаҳр фиқҳ илми ривожида Алоуддин ас-Самарқандийнинг ўрни ва «Туҳфат ул-фуқаҳо» асарининг аҳамияти (Тарих фанлари номзоди диссертацияси автореферати). Тошкент.

Қураший, Абу Муҳаммад Абдулқодир ибн Абилвафо Муҳаммад ибн Муҳаммад Мисрий. (1993). Жавоҳир ал-мудийа фи табақот ал-ҳанафийя (Ж. 1–5, А. М. Хулв таҳрири остида). Қоҳира: Ҳижр.

Муҳаммад Абдулҳай Лакнавий. (1998). Фавоид ал-баҳийя фи тарожим ал-ҳанафийя (А. Заҳабий таҳрири остида). Байрут: Дор ал-Арқам ибн ал-Арқам.

Муҳаммад Наршахий. (1966). Бухоро тарихи. Тошкент.

Муҳаммад ал-Кардарий ал-Баззозий ал-Хоразмий. (б.й.). Ал-Жомиъ ал-Важиз (Қўлёзма, Сулаймония кутубхонаси, №158). Истанбул.

Муминов, А. К. (1990). Мавераннахрская школа фикха (IX–XIII века). Общественные науки в Узбекистане, (10), 40–41.

Муминов, А. К. (2003). Роль и место ханафитских ‘улама’ в жизни городов Центрального Мавараннахра (II–VII/VIII–XIII вв.) (Докторская диссертация). Ташкентский исламский университет.

Хайруддин аз-Зириклий. (1998). Ал-Аълом (Ж. 4). Байрут: Дор ал-илм ли-л-малайин.

Халидов, А. Б. (1986). Арабские рукописи Института востоковедения Академии наук СССР (Т. 1). Москва: Наука.

Ҳусомуддин Садр Шаҳид. (1977–1978). Шарҳ адаб ал-қози ли-л-Хассоф (Ж. 1–4, М. Ҳ. Сархон таҳрири остида). Бағдод: Дор ал-Араб.

Юзеева, А. Н. (2003). Очерки Марджани о восточных народах. Казань: Татарское книжное издательство.

ابو الحسنات محمد عبد الحي اللكنوي. (1903). الفوائد البهية في تراجم الحنفية. قازان.