logo
calendar9 Sentabr 2026
view16
Main language:Uzbek

Scientific heritage of Muslim scientists in the XI-XII centuries in comparative religious science

Field of Science:HistoryLanguage and LinguisticsPhilosophyReligious StudiesSocial SciencesEducation
pdf

25_d897dcf1.pdf

PDF

ARTICLE ANNOTATION

quote
The academic discipline that studies the history of religions, associated processes, and the interaction of religion with various aspects of human life is called “Religious Studies”. Like all social sciences, Religious Studies has its own object of study. In addition to examining the origin, social significance, and role of religion in society, it scientifically investigates the emergence and development of religious beliefs and their evolution throughout societal development. This article provides information about the works related to theology and religious studies by scholars who lived in the Muslim world during the 11th-12th centuries. The article also discusses scholars who authored books in this field even before al-Biruni and Ibn Hazm.

AUTHORS

M.Abdupattayev

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Tags

# islam# Christianity# religious studies# Abu Rayhan Biruni# Ibn Hazm# judaizm# sabianizm

SIMILAR ARTICLES

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

Article Identifiers

ROI:

Not Available

DOI:

Not Available

References

Bernard Lewis. The Muslim Discovery of Europe. – London: Taylor & Francis, Ltd., 1984. – P. 65. (358 p.)

Edward G. Browne. A Literary History of Persia. From the Earliest Times until Firdawsi. – London: T. F. Unwin, – 548 p.

E.J. van Donzel. Islamic Desk Reference. – Leiden: Brill Publishers, 1994. – P. 150. (492 p.)

Encyclopaedia Britannica article on Ibn Hazm // http://www.muslimphilosophy.com/hazm/ibnhazm.html

George Sarton. Introduction to the history of science. – Baltimore: Pub. for the Carnegie Institution of Washington, 1962. – 845 p.

Guy Mannot. Islam at religions. – Paris: “Maisonneuve et Larose”, 1986. – 307 p.

Mehmet Aydin. Beyânü’l-edyân // TDV İslâm Ansiklopedisi. С. 6. – Ankara: TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, 2016-2022. – S. 33.

Waardenburg J. Religionen und Religion: Systematische Einfuhrung in die Religionswissenschaft. – Berlin: de Gryuter, 1986. – 277 p.

Абул Маолий Муҳаммад ибн Убайдуллоҳ. Баёну ал-адён. Аббос Иқбол таҳқиқи. – Теҳрон: Интишороти ибн Сино, 1934. – Б. 5.

Аҳмад ибн Али Нажоший. Рижол ан-Нажоший. – Қоҳира: Муассаса ан-нашр ал-исламий, 2013. – 496 б.

Беруний. Осор ал-боқия. – Лейпциг: F.A. Brockhaus, 1878. –478 б.

Беруний. “Ат-Тафҳим лиаваили синаат ат-танжим”. – Лондон: Luzac&CO, 1934. Б. 179. (701 б.)

Беруний. Қонуни Масъудий. – Қоҳира: Амир Ғози Вақфи, 1954. Б. 252. (649 б.)

Бируни. Избранные произведения. Т. 1. – Ташкент: ЎзФА нашриёти, 1957. – 516 с.

Розен В.Р. «Записках Восточного Отд. Имп. Русского Археологического Общества». Т. 11. – СПб: Типография Императорской Академии Наук, 1886. – 420 с.

Ибн Бассом. Аз-Зоҳирия фи маҳосин аҳли ал-жазийра. Ж. 1. – Байрут: Дор ал-сақофа, 1997. Б. 170. (576 б.)

Ибн Надим. Фиҳрист. – Байрут: Дор ал-маърифа, 2013. –543 б.

Ибн Ҳалликон: Вафаёт ал-аъён. Ж. 3. – Байрут: Дор ас-содр, 2007. – Б. 325-330. (524 б.)

Ибн Ҳалликон. Вафаёт ал-аъён. Ж. 4. – Байрут: Дор ас-содр, 2007. 490 б.

Ибн Ҳазм. Ал-Фисол фи милал ва-л-аҳваи ва-н-ниҳал. Ж. 2. – Байрут: Дор ал-жийл, 1996. – Б. 273. (425 б.)

Калила ва Димна / тарж. Суйима Ғаниева. – Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. – 260 б.

Жамолиддин Қифтий. Ихбар ал-уламо биахбари ал-ҳукамо. – Қоҳира: Матбаа ас-саада, 2016. – 304 б.

Муҳаммад Абу Заҳро. Ибн Ҳазм: ҳаятуҳу, асруҳу, ароуҳу ва фиқҳуҳу. – Қоҳира: Дор ал-фикр ал-арабий, 1978. – Б. 21. (544 б.)

Муҳаммад ибн Футуҳ Ҳумайдий. Жазавот ал-муқтабис фи тарихи уламау-л-Андалус. – Тунис: Дор ал-ғарб ал-исламий, 2008. Б. 111. (720 б.);

Тоҳа Ҳошимий. Тарих ал-адён ва фалсафатиҳа. – Байрут: Дор ал-мактаба ва-л-ҳая, 1963. – Б. 23-24. (367 б.)

Заҳабий. Сияру аълам ан-нубало. Ж. 18. – Байрут: Муассаса ар-рисала, 1996. – Б. 186. (690 б.)