Ushbu maqolada F.M. Dostoyevskiy ijodida ayol obrazlarining tutgan o‘rni va ularning falsafiy-estetik funksiyalari haqida fikr yuritiladi. Tadqiqot markazida yozuvchining “Yozuvchi kundaligi” tarkibiga kiruvchi “Maʼsuma” (Кроткая) qissasi va undagi ayol obrazining o‘ziga xosligi yotadi. Muallif Dostoyevskiyning kichik badiiy shakllarida ayol obrazi qanday qilib insoniy hamdardlik, tasalli va cheksiz fidoyilik timsoliga aylanishini ko‘rsatib beradi. Shuningdek, maqolada XIX asr oxiri va XX asr boshlaridagi rus diniy falsafasining ayol masalasiga bo‘lgan yondashuvi hamda “Mangu Ayollik” konsepsiyasining Dostoyevskiy poetikasi bilan bog‘liq jihatlari yoritilgan. Maʼsuma obrazi orqali kichik shakl doirasida ulkan maʼnaviy fojianing badiiy ifodalanish usullari asoslab beriladi.