Islom manbalarida atrof-muhitga munosabat va Yangi O‘zbekistonda ekologik barqarorlik hamda ma’naviy mas’uliyatni shakllantirishga oid islohotlar

Ushbu ilmiy maqola islom manbalarida atrof-muhitga munosabatning diniy-axloqiy va huquqiy asoslarini hamda Yangi O‘zbekistonda ekologik barqarorlikni ta’minlash va ma’naviy mas’uliyatni kuchaytirishga qaratilgan islohotlar mazmunini kompleks tahlil qiladi. Tadqiqotda Qur’on va sunnatdagi “yer yuzini obod qilish”, “omonatdorlik”, “isrof”dan tiyilish, “zarar yetkazmaslik”, poklik va muvozanat tamoyillari ekologik madaniyatning normativ poydevori sifatida sharhlanadi. Maqolada ushbu tamoyillar suvni tejash, chiqindilarni saralash, yashil hududlarni asrash, hayvonot va o‘simlik dunyosiga rahm-shafqat kabi amaliy xulq-atvor me’yorlariga qanday aylanishi ko‘rsatib beriladi. Shuningdek, Yangi O‘zbekistonda yashil iqtisodiyotga o‘tish, tabiiy resurslardan oqilona foydalanish, ekologik nazorat va jamoatchilik ishtirokini kengaytirish, ekologik ta’lim va targ‘ibotni kuchaytirish kabi yo‘nalishlar ma’naviy qadriyatlar bilan uyg‘unlashtirilgan holda yoritiladi. Metodologik jihatdan manbashunoslik, qiyosiy tahlil usullaridan foydalanilib, diniy-axloqiy me’yorlar bilan davlat ekologik siyosati o‘rtasidagi uzviylik asoslanadi. Barqaror ekologik natijalarga erishishda texnologik-huquqiy choralar bilan birga ma’naviy mas’uliyatni shakllantirish, ijtimoiy xulqni o‘zgartiruvchi hal qiluvchi omil ekani ta’kidlanadi.