logo
calendar18 Noyabr 2025
view8
Main language:Uzbek

Theoretical and Methodological Foundations of Avestan Studies

Field of Science:HistoryPhilosophyReligious Studies
pdf

9_b3ec30ec.pdf

PDF

THE LIGHT OF ISLAM

THE LIGHT OF ISLAM

Publish Articlesee more

ARTICLE ANNOTATION

quote
The article focuses on the theoretical and methodological foundations of Avestan studies. Specifically, it provides scientific evidence that the early statehood and proto-urban culture, which emerged in the mid-2nd millennium BCE, led to the formation of the first territorial state associations in Central Asia at the beginning of the 1st millennium BCE - approximately three thousand years ago - during the transition from the Bronze Age to the Early Iron Age. Concurrently, Zoroastrianism developed as a worldview system that, in accordance with the demands of that era, was capable of embodying the spiritual, legal, moral, and philosophical foundations of both social and political relations. The article also states that a person’s mental, spiritual, and physical abilities gradually became acquainted with the secrets of nature, paving the way for self-awareness, and the ancient mythical worldview system transformed into divine views. The article also presents a comparative analysis of the theological system of Zoroastrianism (the Avesta) with that of Hinduism (the Vedas).

AUTHORS

R.Urazova

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Tags

# avesta# Zoroastrianism# Central Asia# Zoroaster# Gathas# Ahura Mazda# Atar# Ashi# Mithra# Ardvi Sura

SIMILAR ARTICLES

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

Article Identifiers

ROI:

https://eroi.uz/11.139/A026-138854

DOI:

Not Available

References

Maria Eva Subtelny. (2007). Timurids in Transition: Turko-Persian Politics and Acculturation in Medieval Iran. – Leyden-Boston: Brill. – 439 b.

Musa Shamil Yüksel. (2007). Timuriylarda Din-Devlet İlişkisi, Doktora Tezi, Ege Üniversitesi sosyal bilimler enstitüsü tarih anabilim dali, İzmir, 2007; Prof. Dr. İsmail Aka, İzmir. 269 s.

Муиниддин Натанзий. (2011). Мунтахаб ут-тавориҳ Муиний. Таржима, кириш, изоҳлар ва кўрсаткичлар: Ғ. Каримов. – Тошкент: Ўзбекистон. – 264 б.

Насруллаев Н. (2020). Манбашунослик асослари. – Тошкент: Наврўз. – 448 б.

Низомулмулк. (2023). Сиёсатнома. Таржима, кириш, изоҳлар ва кўрсаткичлар: Ш. Воҳид, А. Эркинов. – Тошкент: Ёшлар матбуоти. – 304 б.

Омонулла Бўриев. (2017). Темурийлар даври ёзма манбаларида Марказий Осиё тарихий географияси. – Тошкент: Мумтоз сўз. – 351 б.

Қуръони карим: маъноларининг таржима ва тафсири (2009) / Таржима ва тафсир муаллифи шайх Абдулазиз Мансур. – Тошкент: Тошкент ислом университети. – 624 б.

Subtelny. (2007). Timurids in Transition: Turko-Persian Politics and Acculturation in Medieval Iran. – Leyden-Boston: Brill. – 414 b.

Subtelny M., Khalidov A. (1995). The Curriculum of Islamic Higher Learning in Timurid Iran in the Light of the Sunni Revival under Shah Rukh // Journal of the American Oriental Society. № 2. – P. 210–236. – 115 p.

Тўрғун Файзиев. (1995). Темурийлар шажараси. – Тошкент: Ёзувчи. – 351 б.

Хондамир. (2013). Ҳабиб ус-сияр фи ахбори афроди башар / Форс тилидан таржима қилувчи, сўзбоши ва изоҳлар муаллифлари – И. Бекжонов, В. Раҳмонов; Бобур Халқаро Жамоат Фонди. – Тошкент: Ўзбекистон. – 1272 б.

Абдураззоқ Самарқандий. (2008). Матлаъи саъдайн ва маҷмаъи баҳрайн / Форс тилидан таржима қилувчи, сўзбоши ва изоҳлар муаллифи – А. Ўринбоев; Ўзбекистон Республикаси Фанлар Академияси, Абу Райҳон Беруний номидаги Шарқшунослик институти. – Тошкент: Ўзбекистон. – Ж. II. – 832 б.

Aka, İsmail. (2022). Mirza Şahrukh: Timur’un Hükümdar Oğlu, Uluğ Bey’in Babası (1405–1447). İstanbul: Kronik. – 416 s.

Бўрибой Ахмедов. (2001). Ўзбекистон Тарихи манбалари. – Тошкент: Ўқитувчи. – 352 б.

Фасих Ахмад ибн Жалолиддин Муҳаммад ал-Хавофий. (2018). Муҷмалӣ Фасихий / Форс тилидан таржима қилувчи, сўзбоши ва изоҳлар муаллифи – Д. Юсупова; ЎзР ФА. – Тошкент: Фан. – 544 б.

Ф. Ҳасанов. (2011). Маънавият юлдузлари. – Тошкент: Ўзбекистон миллий энциклопедияси. – 368 б.

Ибн Арабшоҳ. (2019). Ажоиб ал-мақдур фи тарихи Таймур. – Тошкент: Фан. – 513 б.

Jalol ibn Muhammad Qoiniy. Nasoyih-i Shohruxiy. – Vienna, Nationalbibliotek. – Qo‘lyozma. Cod. A.F. 112 – 342 b.

Jalol ibn Muhammad Qoiniy. (2025). Nasoyih-i Shohruxiy / Tahqiq muallifi: G‘ulomriza Amirhoniy. – Tehron: Meros-e maktub. – 413 b.