logo
calendar13 Yanvar 2026
view37
Main language:Uzbek

Темурийлар сулоласининг иқтисодий сиёсати: ҳунармандчилик мисолида

Field of Science:
pdf

6965f7f3d526c.pdf

PDF

INFOLIB–INFORMATION-LIBRARY JOURNAL OF UZBEKISTAN

INFOLIB–INFORMATION-LIBRARY JOURNAL OF UZBEKISTAN

Publish Articlesee more

ARTICLE ANNOTATION

quote
During the reign of the Timurid dynasty, Turan, along with its political and military power, achieved high development in science, literature, and art. At the same time, this was a time of development in economic life, especially handicrafts and the urban economy reached their peak. In this regard, the important policies of the Timurid dynasty, in particular, Amir Timur and Shohrukh Mirza, regarding handicrafts, are of particular importance. These rulers acted based on the conditions of the time in implementing their policies. This study analyzes the policies of Amir Timur and Shohrukh Mirza regarding handicrafts, based on primary sources. In particular, the policy of craftsmanship was analyzed based on the work “Introduction” by the famous historian Ibn Khaldun, who was a contemporary of Amir Temur, had the honor of meeting him and talking to him several times during his campaign to Syria in 1401, and earned Amir Temur’s respect and attention, and the work “Nasoikh-i Shohruhii” by Jalaluddin Muhammad Qaini, who served for many еars as a muhtasib during the reign of Shahrukh Mirza.

AUTHORS

E.Turdimirzayev

ФА Тарих институти

Tags

# сиёсат# политика# politics# Турон# Туран# Turan# ҳунармандчилик.# ремесла.# Amir Temur# Амир Темур# Ibn Khaldun# Ибн Халдун# Шоҳрух Мирзо# Шахрух Мирза# Shahrukh Mirza# Jalaluddin Qaini# Crafts.# Жололиддин Қоиний# Джалалуддин Кайни

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

Article Identifiers

ROI:

https://eroi.uz/11.0073/A0126-0015

DOI:

Not Available

References

1. ибн Ҳалдун. Мукаддиме. – Истанбул: Дергаҳ Яйинлари, 2022. – С. 1213.

2. Ибн Арабшоҳ. Ажоиб ал-мақдур фи тарихи Таймур. – Тошкент: Фан, 2019. – Б. 513.

3. Шерефüддин Али Езди. (2013). Зафернâме. – Истанбул: Селенге, 2013. – С. 512.

4. Алааддин Ата Мелик Cüвейнî. (2013). Тариҳ-и cиҳан гüşа. – Анкара: Турк Тариҳ Курум, 2013. – С. 653.

5. Ибн Қодий Шаба. (1997). Тарих ибн Қодий. – Дамашқ: Ал-маъҳад ал-Фронсий лид-диросат би-Дамашқ, 1997. 4-жилд – С. 767.

6. Ҳондамир. (2013). Ҳабиб ус-сияр фи ахбори афроди башар. – Тошкент: Ўзбе- кистон, 2013. – Б. 1271.

7. Абдураззоқ Самарқандий. (2008). Матлаи Саъдайн ва Мажмуаи Баҳрайн. – 2-жилд 1- бўлим. –Тошкент: Ўзбекистон, 2008. – Б. 632.

8. Жалол ибн Муҳаммад Қоиний. (2025). Насоих-и Шоҳрухий. –Теҳрон: Мерос Мактуб, 2025. –С. 496.

1. ибн Ҳалдун. Мукаддиме. – Истанбул: Дергаҳ Яйинлари, 2022. – С. 1213.

2. Ибн Арабшоҳ. Ажоиб ал-мақдур фи тарихи Таймур. – Тошкент: Фан, 2019. – Б. 513.

3. Шерефüддин Али Езди. (2013). Зафернâме. – Истанбул: Селенге, 2013. – С. 512.

4. Алааддин Ата Мелик Cüвейнî. (2013). Тариҳ-и cиҳан гüşа. – Анкара: Турк Тариҳ Курум, 2013. – С. 653.

5. Ибн Қодий Шаба. (1997). Тарих ибн Қодий. – Дамашқ: Ал-маъҳад ал-Фронсий лид-диросат би-Дамашқ, 1997. 4-жилд – С. 767.

6. Ҳондамир. (2013). Ҳабиб ус-сияр фи ахбори афроди башар. – Тошкент: Ўзбе- кистон, 2013. – Б. 1271.

7. Абдураззоқ Самарқандий. (2008). Матлаи Саъдайн ва Мажмуаи Баҳрайн. – 2-жилд 1- бўлим. –Тошкент: Ўзбекистон, 2008. – Б. 632.

8. Жалол ибн Муҳаммад Қоиний. (2025). Насоих-и Шоҳрухий. –Теҳрон: Мерос Мактуб, 2025. –С. 496.