logo
calendar16 Sentabr 2025
view16
Main language:Uzbek

The Spiritual Policy of Shah Rukh Mirza and His Approach to Sufism (Tasawwuf) in Timurid History

Field of Science:HistoryCultural Studies
pdf

3_c275a94c.pdf

PDF

THE LIGHT OF ISLAM

THE LIGHT OF ISLAM

Publish Articlesee more

ARTICLE ANNOTATION

quote
In the history of the Timurid dynasty, the personality of Shah Rukh Mirza is highly valued for his spiritual elevation, and the development of knowledge and gnosis. During his reign (1409–1447), Sufi schools in Khorasan and Transoxiana operated under state protection, and Sufis were esteemed as leading figures who ensured the spiritual maturity of society. Shah Rukh Mirza regarded Tasawwuf not merely as a part of religion, but as a spiritual and ethical foundation for society and state governance. During that period, Shah Rukh’s spiritual policy, including his approach to Sufi schools, orders (tariqats), and their leaders, became an integral part of state policy. Shah Rukh Mirza not only continued his father Amir Timur’s reverence for religion and Tasawwuf but also further strengthened it. He paid special attention to providing material assistance to Sufis, building khanqahs and madrasahs, and endowing them with waqfs. Furthermore, Shah Rukh’s son and heir, Mirza Ulugbek, also maintained respect for the Naqshbandiya order. In this environment, shaykhs such as Khwaja Alauddin Attar, Khwaja Muhammad Parsa, Yaqub Charkhi, Mir Sayyid Sharif Hirovi, and Khwaja Ahrar Vali were active, engaging in the spiritual development of the people, fostering patriotism, and education based on devotion. The article discusses the teachings of these figures and their place in society. Through works of maqamat and manaqib, the Sufi ideas related to the purification of the heart are revealed.

AUTHORS

M.Ismoilov

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Tags

# Tasawwuf# Shahrukh Mirza# Herat# Mirza Ulugbek# Naqshbandiya# Khorasan# Waqfs# Spiritual Policy

SIMILAR ARTICLES

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

Article Identifiers

ROI:

https://eroi.uz/11.139/A026-805471

DOI:

Not Available

References

Али ибн Аҳмад ал-Ғурий. Канз ал-ибод фи шарҳ ал-Аврод: Қўлёзма. ЎзР ФА ШИ, инв. №2393. 464 ҳ.й. 386 варақ.

Аҳмедов Б.А. (1996). Амир Темурни ёд этиб. – Т.: Ўзбекистон.

Бабаджанов Б. (1996). Политическая деятельность шайхов Накшбандия в Мавараннахре (I пол. XVI в.): дисс. ... канд. ист. наук. – Т.: ИВ АН РУз.

Баратов М., Усмон О. (1995). Ўрта Осиёда тасаввуф оқимлари // Ўзбекистонда ижтимоий-фалсафий фикрлар тарихидан. – Т.: Ўзбекистон.

Бўриев О., Ҳасанов М. (2001). Хожа Муҳаммад Порсо // Маънавият юлдузлари. – Тошкент. – Б. 200-204.

Нуриддинов Ж. (2018). Авроди Нақшбандия [Матн] – Тошкент: “Ўзбекистон халқаро ислом академияси” нашриёт-матбаа бирлашмаси. 28-б.

Зиё А. (2000). Ўзбек давлатчилиги тарихи. – Т.: Шарқ.

Ибн Арабшоҳ. (1992). Амир Темур тарихи. – Т.: Меҳнат.

Исмоилов М. (2019). Хожа Муҳаммад Порсонинг Шарқшунослик институтида сақланаётган асарлари /Имом Бухорий сабоқлари. – №3. – Б. 33-34.

Ишмуҳамедова М. (2001). Девони ҳикмат қўлёзмалари: дисс. ... филол. фан. номзод. – Т.: ЎзР ФА Қўлёзмалар институти.

Каримов Э.Э. (1996). Суфийские тарикаты в Центральной Азии XII-XV в.в.: дисс. ... док. ист. наук. – Т.: Институт истории АН РУз.

Комилов Н. (1996). Тасаввуф. – Т.: Ёзувчи.

Қуръони Карим маънолари таржимаси / Тарж. Мансур А. – Т.: ТИУ, 2001. – 624 б.

Мўминов И. (1968). Амир Темурнинг Ўрта Осиё тарихида тутган ўрни ва роли. – Т.: Фан.

Муҳаммад Порсо ал-Бухарий. (2001). Трактат о святости. Перевод и предисловие Ю. А. Иоаннесяна / Мудрость суфиев. СПб.: Азбука; Петербургское Востоковедение, 271-372 с.

Муҳаммад Порсо. (1996). Рисолаи Қудсия (Таржима) // Г.Наврўзова “Рисолаи Қудсия” – Баҳоуддин Нақшбанд таълимотига оид манба. Шарқшунослик. – Тошкент: Минҳож, №7. Б. 119-122.

Муҳаммад Порсо. Фаслул-хитоб. ЎзР ФА ШИ, инв. №1466.

Муҳаммаджонов А. (1996). Темур ва темурийлар салтанати. – Т.: Қомуслар бош таҳририяти.

Наврўзова Г.Н. (2021). Хожа Баҳоуддин Нақшбанд ҳаёти ва маънавий мероси. – Т.: Ўзбекистон Республикаси Фанлар академияси “Фан” нашриёти давлат корхонаси. – 244 б.

Неъматова Ж. (2001). Яссавийлик ва унинг ижтимоий-фалсафий фикр ривожидаги ўрни: дисс. ... фал. фан. номзод. – Т.: ЎзР ФА Фалсафа ва ҳуқуқ институти.

Нирша В. (1990). Мировоззрение и суфийские концепции Абу Хафса Умара Шихабуддина Сухраварди: дисс.... канд. филос. наук. – Т.: Институт философии и права АН РУз.

Тримингэм Дж. С. (1989). Суфийские ордены в исламе / Перевод с англ. А.А.Ставиской, под ред. и предисл. О.Ф.Акимушкина. – М.: Наука.

Фахруддин Али Сафий. (2003). Рашаҳот ъан айн ал-ҳаёт. – Т. 1913 – Б. 85.

Хидирова Н. Хожа Муҳаммад Порсо илмий мероси: дисс. ... тарих. фан. номзод. – Т.: 2004: ЎзР ФА Тарих институти.

Хожа Муҳаммад ибн Муҳаммад Порсои Бухороий. (1354). Қудсия (Каломоти Баҳоуддин Нақшбанд. Бо муқаддима, тасбеҳ ва таълиқ аз Муҳаммад Тоҳири Ироқий). – Теҳрон.

Хожа Муҳаммад Порсо. ал-Ҳадис ал-арбаъун – ЎзР ФА ШИ қўлёзмаси, №8825/IV.

Хожа Муҳаммад Порсо. Тафсири Қуръон. – ЎзР ФА ШИ қўлёзмаси, №2180. – 237 в.

Хожа Муҳаммад Порсо. Фасл ул-хитоб. – Т.: Ғ.Орифжонов матбаси (санаси кўрсатилмаган).

Шайх Муҳаммад Баҳоуддин Нақшбанд. Аврод. Қўлёзма. Россия ФА ШИ, Санкт-Петербург филиали, инв №3464. В 3829. 75б-89а варақлар.

Шайх Муҳаммад Баҳоуддин Нақшбанд. Авроди Баҳоия. Қўлёзма. Россия ФА ШИ, Санкт-Петербург филиали, инв. №3465. А 1539. 25б – 44а варақлар.

De Weese D. (1988). The Elipce of the Kubraviyah in Central Asia // Iranica Stadies. – vol. XXI. – № 1-2. – p. 45-84.

Evrad-I Bahaiyye. (1991). Турк ва араб тилларида. https://www.kerimusta.com/evrad-i-bahaiyye. Koprulu Fuad. Turk edebiyatinda ilk mutasavviflar. – Ankara.