logo
calendar9 Aprel 2025
view20
Main language:Uzbek

The Role of Ustrushana Cities in the Political and Cultural Integration of the Region

Field of Science:HistoryPolitical Science and International Relations
pdf

11._Islom_ma_rifati_01_....pdf

PDF

lock

ARTICLE ANNOTATION

quote
This article explores the status of Ustrushana’s cities in antiquity and the Middle Ages, focusing on the region’s socio-political developments. Situated along the Great Silk Road, Ustrushana historically served as a flourishing hub connecting the East and the West. As a result, people from neighboring oases migrated to this land and settled permanently in different periods, a phenomenon systematically analyzed in the study. Additionally, the article provides an in-depth examination of Ustrushana’s historical and geographical position, its inhabitants’ customs and economic practices, and the lineage of the Afshins. It also critically analyzes accounts of Ustrushana found in Greek, Chinese, Persian, and Arab sources, offering a comprehensive perspective on the region’s historical significance.

AUTHORS

M.Atayev

"O`ZBEKISTON XALQARO ISLOM AKADEMIYASI" DAVLAT MUASSASASI

Tags

# region# state# religion# Zoroastrianism# Ustrushana# Zamin# Afshins# Mongol invasion# Dizak# political situation# Syrdarya# Ustrushans# Bunjikat# Saks

SIMILAR ARTICLES

OTHER ARTICLES IN THIS JOURNAL

Rate Article

0
0 ratings
5
4
3
2
1

Article Identifiers

References

Zahiriddin Muhammad Bobur (2002). Boburnoma / Nashrga tayyorlovchi: S. Hasanov. Toshkent: Sharq.

Абаев В.И. (1959). Среднеазиатскии политическии термин Афшин. / ВДИ. № 2 (68).

Агаджанов С.Г. (1991). Государство Сельджукидов и Средняя Азия в ХИ-ХИИ вв. Москва: Наука.

Арриан (1984). Поход Александра // История Узбекистана в источниках. Тузувчи Б.В.Лунин. Ташкент.

Бартолд В.В. (1963). Туркестан в эпоху монголского нашествия. Соч. И. Москва.

Бердимурадов А.Э. (1985). Раннесредневековые археологические памятники Джизакского оазиса.: АКД. Москва.

Буряков Ю.Ф. (1992). Исследования 1989 года по программе ВШП // ИМКУ. Вып. 25. Ташкент: Фан.

Буряков Ю.Ф., Гритсина А.А. (2006). Мавераннахр на Великом шелковом пути / Отв. ред. К.И.Ташбаева. Самарқанд, Бишкек.

Буряков Ю.Ф., Гритсина А.А., Кочнев Б.Д. (1994). Древнии Заамин. Ташкент: Фан.

Буряков Ю.Ф., Гритсина А.А., Тихонин М.О., Пардаев М.Х. (1988). Работы Чач-Уструшанскои экспедитсии. // АО 1986. Москва: Наука.

Грантовскии Э.А. (1970). Раняя история иранских племен Переднеи Азии. Москва.

Гритсина А.А. (1994). Култепа городищэ средневекового Сабата. // Древнии Заамин. Ташкент: Фан.

Гритсина А.А. (2000). Уструшанские были. Ташкент: Издателство народного наследия им. А.Кадыри.

Исхаков М.М. (1992). Палеографическое изучение согдииских памятников. Автореф. дисс. … докт.ист. наук. Ташкент.

И.Наршахи (1979). Тарихи Бухоро. Душанбе.

Кадиров Э.Б. (1979). Разведки в Джизакскои области // АО. 1977 г. М.: Наука.

Toshboyev F.E. (2022). Qadimgi ustrushona chorvadorlari madaniyati (arxeologik manbalar asosida). Toshkent: Fan va taʻlim.

Toʻychiboyev B.B. (2020). Fagʻnon rustoqining joylashgan oʻrni hususida. “Jizzax vohasi – Markaziy Osiyo sivilizatsiyasi tizimida (qadimgi davrlardan hozirgi kungacha)” mavzuidagi Respublika ilmiy-amaliy konferensiya materiallari. Jizzax.

Xatamova M.M. (2014). Ilk oʻrta asrlarda Choch hukmdorligining tarixiy-geografik tavsifi (sayyoh va elchilarning xotiralari asosida) // Oʻzbekiston tarixi.

Saad A. (2007) Oʻrta Osiyo olimlari qomusi. Toshkent: Imom Buxoriy respublika ilmiy-maʼrifiy markaz.

Shoniyozov K. (1995). Qangʻ davlati va qangʻlilar. Toshkent.

Abdurazzoq Samarqandiy (1969). Matlaʼus saʼdayn va majmaul bahrayn. Toshkent.

Abu Isʼhoq Istaxriy (1870). Masolikul mamolik. Lakduni Bitborm.

Abu Saad Samʼoniy (1962). Ansob. Haydarobod: Majlis doiratul maorifil usmoniyya.

Balazuriy (2017). Futuhul buldon. /Soʻzboshi, arab tilidan tarjima, sharhlar, izohlar va koʻrsatkichlar muallifi Sh.S.Kamoliddin. Toshkent.

Bekmirzayev I.I. (2009). Burhonuddin Mahmud Buxoriyning “Muhit” asari va uning Movarounnahr qoziligida tutgan oʻrni: Tar. fan. nomz.... dis. Toshkent.

Doʻsimov Z., Egamov X. (1977). Joy nomlarining qisqacha izohli lugʻati. Toshkent: Oʻqituvchi.

Gʻaniyev K. (2019) Buyuk ipak yoʻlidagi shimoliy Ustrushona shaharlari tarixidan. “Qadimiy Jizzax vohasi – Markaziy Osiyo sivilizatsiyasi tizimida (siyosiy, iqtisodiy, madaniy hayot)” mavzuidagi Respublika ilmiy-amaliy konferensiya materiallari. Toshkent:Vneshinvestprom.

Gritsina A.A. (2018). Qadimiy Zomin. Toshkent: Muharrir.

Ibn Havqal (2011). Kitob suratul ard (Arab tilidan tarjima va izohlar muallifi Sh. S. Kamoliddin). Toshkent: Oʻzbekiston milliy ensiklopediyasi.

Maqdisiy Muhammad ibn Ahmad ibn abi Bakr Maqdisiy. Ahsanut taqosim fi maʼrifatil aqolim. Leydin. 1909.

Mavlonov Oʻ. (2008). Markaziy Osiyoning qadimgi yoʻllari. Toshkent: Akademiy.

Muallifi noma’lum (1999). Hududul olam minal mashriq ilal magʻrib. Tahqiq: Yusuf Hodiy.

Pardayev M.H., Gʻofurov J.I. (2016). Ustrushonaning ilk oʻrta asr qishloq makonlari. Monografiya. Toshkent: Ilmiy-texnika axboroti – press.

Pardayev M.H., Pardayev Sh.M. (2019). Ustrushonaning oʻrta asr rabot va karvonsaroylari xususida // Markaziy Osiyo madaniyati tarixi va tarixshunosligi masalalari. Xalqaro konferensiya materiallari toʻplami. Toshkent.

Pardayev M.H., Suyunov S.S., Pardayev A.H. (2003). “Shimoliy-gʻarbiy Ustrushonada sugʻorma dehqonchilik xoʻjaligining paydo boʻlishi va taraqqiyot bosqichlari” // Oʻzbekiston moddiy madaniyati tarixi, 30-nashr, Samarqand.

Qudratov S. (2001). Sardobalar oʻlkasi. Toshkent.

Raximdjanov D.A. (2003). Abu Hafs Nasafining “Kitobul qand fi ma’rifat ’ulamo Samarqand” asari − Samarqandda hadis ilmi tarixi boʻyicha muhim manba: Dis. ... tarix fan. nomz. Toshkent: TIU.

Камолиддин Ш.С. (2006). Древнетюркская топонимия Среднеи Азии. Ташкент: Шарқ.

Квинт Курсии РуФ. История Александра Македонского // История Узбекистана в источниках. Составител Б.В.Лунин.Ташкент: Фан.

Кляшторныи С.Г. (1973). Древнетюркская писменност и култура Централнои Азии / Тюркологическии сборник 1972. Москва: Наука.

Луре П.Б. (2004). Историко-лингвистическии анализ согдиискои топонимии. Автореф. дисс.... кан. фил. наук. СПб.

Малявкин А.Г. (1989). Танские хроники о государствах Централнои Азии. Новосибирск: Наука.

Махмуд ибн Вали (1977). Море таин относително доблестеи благородных (география). Введение, пер., прим., указ. Б.А.Ахмедова. Ташкент.

Мухаммад Солех (1997). Шаибонинома. Ташкент.

Мухаммаджанов А.Р. (1991). К этимологии топонимов «Сабот» и «Рабат» (К изучению рабатов на тарговых путях) // Города и караван-сараи на трассах Великого шелкового пути. Тезисы докладов. Ургенч.

Негматов Н.Н. (1953). Историко-географическии очерк Усрушаны с древнеиших времен по Х в.н.э.../ МИА. 37. Москва.

Негматов Н.Н. (1957). Усрушана в древности и раннем средневекове. Сталинабад.

Немсова Н.Б. (1974). Отчет по археологическим разведователным работам в Джизакскои области. (маи-июнь 1974 г.) //Sanatshunoslik instituti arxivi.

Рысбергенова К.К. (1999). Древние топонимы по маршруту “Великого шелкового пути” / Шелковыи пут и Казахстан. Алматы: Жибек жолы.

Фреиман А.А. (1962). Согдииские документы с горы Муг. // Описание, публикатсии и исследование документов с горы Муг. Вып. 1. М.: Восточная литература.

Ходжаев Т.К. (1987) Этнические процессы в Среднеи Азии в эпоху средневековя. Ташкент.

Yoqut Hamaviy (1906). Abu Abdulloh Yoqut ibn Abdulloh Hamaviy. Muʼjamul buldon. Qohira.